ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ

Ψάχνω να βρώ έναν άνεμο
που να τον φυσάει μια σημαία.

Η ΤΑΙΝΙΑ BREAKDOWN REWRD

 ΕΔΩ Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ: http://www.breakdownrewardmovie.com/

Breakdown Reward

Το Breakdown Reward είναι μια ταινία που καθρεφτίζει την σημερινή κοινωνία σε κρίση όπου ο νόμος του ισχυρού είναι πιο εμφανής απο ποτέ. Διαφθορά, εγκληματικότητα, ανεργία, αποξένωση, κατάθλιψη και κρίσεις ταυτότητας ειναι το κάδρο στο οποίο εκτυλίσσεται η ιστορία. Η περιπλοκότητα πολλών καταστάσεων μπορούν να οδηγήσουν τους ανθρώπους σε αλλοπρόσαλλες ενέργειες. Και άλλους  στην ανακάλυψη τρομακτικών πτυχών του εαυτού τους. 

Σύνοψη

Σ’αυτή τη κωμωδία δράσης δύο Γερμανοί προσλαμβάνονται για να ξεθάψουν ένα χαμένο θυσαυρό. Η κατάσταση περιπλέκεται όταν ο θυσαυρός αυτός πέφτει στα χέρια τριών μικροαπατεώνων: της Χαράς, του Τζίμη και του Σπούκυ οι οποίοι το ίδιο βράδυ διέπρεταν μια διάρρηξη για να εξοφλήσουν τον Μουνίρ, έναν τοπικό νονό. Οι τρείς φίλοι χρησιμοποιούν τη γνωριμία τους με έναν πληροφοριοδότη για να ανταλλάξουν το θυσαυρό με χρήμα. Αυτό που δεν γνωρίζουν είναι πως τους καταδιώκουν οι δύο Γερμανοί και οι άντρες του Μουνίρ.

Οι Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Ηλίας Γεωργόπουλος

Σενάριο: Ηλίας Γεωργόπουλος, Νικολέττα Αλεφραγκή  

Επιπλέον διάλογοι: Νίκος Τσιπόκας

Μοντάζ: Ηλίας Γεωργόπουλος, Νικολέττα Αλεφραγκή

Σκηνικά: Νίκος Τσιπόκας

Casting: Νικολέττα Αλεφραγκή, Άγγελος Πατρινιός

Μακιγιάζ: Barbara Giraud

Παραγωγός: Νικολέττα Αλεφραγκή

Παραγωγή: Dark Rose Films

Πρωταγωνιστούν: Μαρία Γεώργαρου, Γιώργος Γαλάνης, Αντρέας Τσιάκος.

David Rohrbach, Tobias Dostal, Γιώργος Μυλωνάς, Φώτης Μίλης, Γιάννα Βασιλείου, Κυριάκος Σάμιος

Διάρκεια (Λεπτά): 110'

Γλώσσα: Ελληνικά, Γερμανικά

Υπότιτλοι: Ελληνικοί, Αγγλικοί

Χώρα Παραγωγής: Ελλάδα (Ναύπλιο, Άργος)

Ιστοσελίδα: www.breakdownrewardmovie.com

Yann Tiersen - "Another Shore"

ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΧΗ ΑΔΕΙΑ

Σκεφτόμουνα τον πόνο μου

μα πιο πολύ πονούσα,

σκεφτόμουνα τον φόβο μου

και  δεν πολυμιλούσα.

Σκεφτόμουνα την πείνα μου

και πιο πολύ πεινούσα

σκεφτόμουνα το μέλλον μου

τον δρόμο μου ξεχνούσα.

Ώσπου μια νύχτα φωτεινή

στάθηκε η σκέψη μου γυμνή

με την απόχη άδεια,

το θλιβερό της παραβάν

κάτι κορίτσια τώρα το τραβάν

σ’ ολάνθιστα λιβάδια.

Σκεφτόμουν τις ανάγκες μου

και πιο πολλά ζητούσα

έτρεχα και λαχάνιαζα

μα πιο πολύ αργούσα.

Σκεφτόμουνα την τύχη μου

σαν άτυχος γυρνούσα

σκεφτόμουνα το μέλλον μου

Τον δρόμο μου ξεχνούσα

Ώσπου μια νύχτα φωτεινή

στάθηκε η σκέψη μου γυμνή

με την απόχη άδεια

το θλιβερό της παραβάν

κάτι κορίτσια τώρα το τραβάν

σ’ ολάνθιστα λιβάδια.

Μίλτος Σαχτούρης

ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΓΓΕΛΑΚΑΣ- ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ

 Δεν ξέρω οι θεοί ακόμα τι μου οφείλουν
Όσο κοιμάμαι αυτοί μοιράζουν τα χαρτιά
Έξω απ'την πόρτα σου να λιώνω θα με στείλουν
Ή στο κρεβάτι σου να κλαίω από χαρά

Τα δάκρυά μου είναι ένα διάφανο ποτάμι
Ορμάει μέσα σου γκρεμίζει ό,τι βρει
Και μεθυσμένο σού φωνάζει έλα να φύγουμε μαζί

Ή μοναξιά σου είναι ένα βρώμικο λιμάνι
Κανείς δεν θέλει στα νερά του να σταθεί
Μην την ακούς όταν μιλάει,
κάψε ό,τι πρέπει να καεί

Σου λέω μην βιάζεσαι δεν ξέρεις πού έχεις φτάσει
Ξυπνάς μια μέρα μ'ένα υπέροχο φιλί
Και όσα για πάντα είχες χάσει
Για πάντα έχουν σωθεί

Μην στέκεις μόνη εκεί κάτω στο πηγάδι
Ή αγάπη μου ήδη σου έχει ρίξει το σκοινί
Και μεθυσμένη σού φωνάζει έλα να φύγουμε μαζί

Ή μοναξιά σου είναι ένα ψευτικό σημάδι
Μέσ'την καρδιά σου ζωγραφίζει μια πληγή
Μην την ακούς όταν μιλάει,
κάψε ό,τι πρέπει να καεί

Σου λέω μην βιάζεσαι δεν ξέρεις πού έχεις φτάσει
Ξυπνάς μια μέρα μ'ένα υπέροχο φιλί
Και όσα για πάντα είχες χάσει
Για πάντα έχουν σωθεί

Μην στέκεις μόνη εκεί κάτω στο πηγάδι
Ή αγάπη μου ήδη σου έχει ρίξει το σκοινί
Και μεθυσμένη σού φωνάζει έλα να φύγουμε μαζί

Σου λέω μην βιάζεσαι δεν ξέρεις πού έχεις φτάσει
Ξυπνάς μια μέρα μ'ένα υπέροχο φιλί
Και όσα για πάντα είχες χάσει
Για πάντα έχουν σωθεί

ΑΣ ΣΤΕΓΝΩΣΕΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Σήμερα,
όλοι κοίταζαν την παρέλαση,
τις σημαίες που ανέμιζαν στα μπαλκόνια των σπιτιών,
την αποκριάτικη εξέδρα των επισήμων,
τις ανοιχτές παλάμες των αγανακτισμένων,
τα πιάτα με τον μπακαλιάρο σκορδαλιά,
τις ειδήσεις και τα έκτακτα δελτία,
την αστυνομία να φορά πολιτικές χειροπέδες,
τα μουσκεμένα μπούτια της σημαιοφόρου.
Σήμερα,
όλοι μιλούσαν για τον Μακρυγιάννη,
τον Καραϊσκό και για τα φλάμπουρα της ελευθερίας,
δηλώσεις επί δηλώσεων για την κρίση,
τα οικονομικά και την ανεργία,
αναμέσα στο:
"φέρε ακόμη μια μπύρα ,
ή τι ωραία που είναι η σημαιοφόρος του 2ου Λυκείου,
ή τι κάνεις αγάπη μου, καιρό είχαμε να βρεθούμε,
ή  στο καιρός να αλλάξουμε την Ελλάδα.

Σήμερα το πρωί,
κανείς δεν σκέφτηκε την άνοιξη και την κυριακάτικη βόλτα
στον τάφο του Νίκου Γκάτσου,
μονάχα τα κοκόρια της γειτονικής αυλής 
στήθηκαν σαν ουράνιο τόξο, καμαρωτά,
κοκοριζοντας μπροστά απ' τις τσιμεντένιες ώρες.

Σήμερα,
τέντωσα σε μια σφεντόνα την θλίψη μου
την πέταξα μακριά
πριν μεγαλώσει σαν παπαρούνα.