Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2016

ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΠΩ Σ' ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΒΓΑΙΝΟΝΤΑΣ

Σκουπίζω τα λερωμένα χέρια μου
στα ρούχα σου ευτυχία,
πεταμένη Αποκριά
πίσω απ' τις μάσκες
η χρυσή μου πολυτέλεια,
δάκτυλο που δείχνει πορεία προς τα πάνω,
μα ούτε ουρανό γυρεύει, ούτε Θεό,
ο πόνος που μου αντιμιλά.

Κρατάω μια αλυσίδα στο χέρι μου.
Κατηγορώ το πλοίο που έχασα.

Ήρθα να σπουδάσω αισιοδοξία
από μια χώρα μακρινή,
κάνω μασάζ στις πλάτες των απούλητων βιβλίων,
θεωρητικά είμαι αριστούχος
στην πρακτική όμως σχεδιάζω παρτιτούρες αντί για άλογα
τραγουδάω τις βροχές,
πουλάω αντιπαροχή τα σύννεφα ,
φτιάχνω χέρια για τις προτομές,
είμαι ο σκύλος που γαβγίζει σ' έναν άγνωστο θόρυβο,
γλύφω το ρουθούνι που αναπνέω για παιχνίδι,
στα τρία κόρνερ πέναλτι
κραυγάζει η παιδική μου ισορροπία.

Η θεία μου είχε ένα μαγαζί
στη πρόνοια,
θα το πουλήσω τώρα που πέθανε
και θα κάνω τον γύρο του μυαλού μου
σε 80 ανεμόμυλους,
παρέα με επικίνδυνους Σάντσο Πάντσα,
κι αν γλιτώσω απ' την περιστροφή,
ψάρι στον πάγο θα γίνω,
φορτίο εύθραυστο στη ράχη της λύπης,
να δεί κι αυτή τι γλύκα έχουν τα μάγουλα
όταν δακρυζει η αγάπη σου απεγνωσμένα για ζωή.

Αλφαδιάζει το σύμπαν
ο νέος ιδιοκτήτης του κόσμου,
πήρα υγραέριο , πήρα στολές ΡΒΧΠ,
όχι άλλοι καθρέφτες ευτυχία,
εσύ σπάζεις σε χίλια κομμάτια,
τι με ρωτάς τώρα γιατί σε βλέπω δυο κομμάτια,
μισή να μου γελάς
μισή να μου δακρύζεις;
Δυο μάτια έχω.




Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2016

ΑΝΤΡΕΑΣ ΤΣΙΑΚΟΣ "Ο ΛΑΙΜΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥ" ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ

ISBN: 978-9963-2135-4-2
Αριθμός σελίδων: 64
Διαστάσεις: 23Χ15
Εκδόσεις Straw Dogs
Σειρά Ποίηση
Σεπτέμβρης 2016
ΜΕ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΤΗ ΜΟΝΑΞΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Ξυπόλυτη προσευχή, κυρία υποκρισία
διασκέδασε τις νύχτες μας
σε ποτάμια και σ' ερήμους πλάνεψέ μας,
στα κρύα μάτια μας ζωγράφισε μια θερμοφόρα,
πάρε στα χέρια σου την παιδική μας καρδιά
που μπορεί να ερωτεύεται ακόμη
και βολτάρισέ την μια νύχτα στην παραλία των λογικών.
Κρανία και κόρακες
πλήθος - οστά έντυσαν το καινούριο μας σπίτι.
Τρέχουν αίματα από τα παράθυρα,
οι κουρτίνες πήραν φωτιά,
παλεύει το μπετόν να βγάλει ρίζες
στου μεγάλου μας του τάφου το κορμί.
Το πρώτο αμάρτημα μας είναι από γεννησιμιού του αθώο.
Μην επιμένεις γείτονα, αδερφέ ξεχασμένε,
δεν θα πλυθούμε στο στεγνό μαιευτήριο της ανάγκης.
Στα τσιγκέλια της ιστορίας μυρίζει κρέας ανθρώπινο,
έχει ποτίσει μέσα μας ο φόβος,
κυοφορούμε την τελευταία Άνοιξη
και απ’ ό,τι καταλαβαίνεις
το στήθος μας πονάει
και τα χέρια μας παγώνουν.
Πέρασα μόνο να σου πω
- γείτονα, αδερφέ ξεχασμένε -
στη δορυφορική σου γειτονιά
τα κουδούνια δε θα γράψουν το επίθετό μας
στις αναγγελίες των νεκρών στην εξώπορτά σου
«ΔΙΑΦΟΡΟΙ» θα γράφει στο όνομα.
Οι Άγιοι Πάντες είμαστε
Άπαντες πανταχού Απόντες
και απ’ τα πάντα παθόντες
ο πόνος των πάντων,
το παιδί του κανενός
και η κραυγή του καθενός.
Μαύρο είναι το χελιδόνι που φέρνει την Άνοιξη.
………………………………………………………………………………
29 και κάτι ποιήματα καθαρά, χωρίς ήλιο να μετοικούν σε μια αιώνια ζωή, μοιρασμένα, βαφτισμένα σε φιάλη χωροχρόνου, ειπωμένα σε άλαλα τηλεφωνήματα, ψιθυρισμένα σε εύθραυστους ύπνους, ακουμπισμένα σε νερό και λάσπη πάντα με συντροφιά τη μοναξιά του κόσμου στην πρώιμη καλοκαιρινή θολούρα. Μια απολογία στο φως που δεν καίει, στην κραυγή του ψυγείου και στη θεά τύχη που θα ‘ναι πάντα μια τρύπα στο μέλλον. Η ερμηνόπαυση στις άρρωστες πολιτείες όταν ο κόσμος θα κάνει τα δικά του σε άλλη μια παγκόσμια μέρα χωρίς σήμανση.  
……………………………………….............................................................
Βιογραφικό:
Ο Αντρέας Τσιάκος γεννήθηκε στο Άργος το 1979.
Του ιδίου:
«Πόσα ποιήματα χωράει ο σάκος», εκδόσεις Χαραμάδα, 2007
«Ασκήσεις Αναπνοής», εκδόσεις Χαραμάδα, 2011
Μπορείτε να κάνετε τις παραγγελίες σας στο
strawdogsmagazine[at]yahoo[dot]com
και να σας αποσταλεί ταχυδρομικά.
Τιμή: 8 € (μαζί με τα ταχυδρομικά έξοδα)

Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2016

4 Χρόνια Εκδόσεις Straw Dogs

 


Πέρασαν ήδη 4 χρόνια από τότε που οι εκδόσεις Straw Dogs ξεκίνησαν από την Λευκωσία το εκδοτικό τους ταξίδι όταν και τον Σεπτέμβρη του 2012 κυκλοφορούσαν το πρώτο τεύχος του Straw Dogs magazine. Οι εκδότες του, Γιώτα Παναγιώτου και Γιάννης Ζελιαναίος μαζί με τον γραφίστα τους Στέλιο Χέλμη, κυκλοφόρησαν μέσα σε αυτά τα χρόνια πέντε τεύχη του περιοδικού, τέσσερις ποιητικές συλλογές κι έχουν στα σκαριά άλλα τέσσερα βιβλία που θα ανακοινωθούν σύντομα.
 
 Για περισσότερες πληροφορίες για τα τεύχη, τα βιβλία  και τις προσφορές των εκδόσεων STRAW DOGS εδώ
 
Εμφάνιση poster 4 xronia.jpg
Επίσης για το διήμερο 24 & 25 Σεπτεμβρίου οι εκδόσεις STRAW DOGS θα βρίσκονται στην Αθήνα και στην Βιβλιοθήκη Βολανάκη (Στουρνάρη 11, Πλατεία Εξαρχείων) με δικό τους πάγκο, στα πλαίσια της «Κινητής Βιβλιοθήκης» που διοργανώνει η Bibliotheque και το Clipart radio.
 
                                         Εμφάνιση kinitivivliothiki.jpg

Σάββατο, 23 Ιουλίου 2016

ΣΤΟ ΜΠΑΡ ΤΕΣΛΑ ΑΝΗΜΕΡΑ

Μου είπαν
αυτός ο άντρας λάμπει
και τους απάντησα
βγάλτε τον από το ρεύμα.
Μου είπαν
αυτή η γυναίκα είναι τόσο λαμπερή
και τους απάντησα
αυτή είναι εκτός ρεύματος.
Μου είπαν
αυτό το παιδί θα έχει λαμπρό μέλλον
και τους απάντησα
οχι αν πάει με το ρεύμα.

Σάββατο, 4 Ιουνίου 2016

ΕΡΜΗΝΟΠΑΥΣΗ

Είπε: " Καλύτερα να πάει από κεραυνό "
και το εννοούσε.

Ο πιο κοντινός μου γείτονας
είναι μια εμφιαλωμένη αγάπη,
κάτω από τη σχάρα
περιμένουν το κρέας μας,
κάρβουνα εμφυλιακά.
Η Δυτική μου γλώσσα
ακουμπά αριστοκρατικά
το απονευρωμένο μου δόντι,
κανένας πόνος δεν με δυνάμωσε,
μηχανή χωρίς λάδι η μόνη μου προίκα,
πως να ζευγαρώσω;
Διδάσκω παθολογία.
Τα δυο τρίτα του ανθρώπινου οργανισμού
είναι νερό.
Πως γίνεται να νικά πάντα η φωτιά
μέσα μας;
Πλαστικές μύτες,
πλαστικές συναλλαγές,
λέξεις πλαστικές.
Η χημεία της φιλίας,
η χημεία του έρωτα,
η χημεία του εγκεφάλου,
η χημεία των καμαρινιών
τώρα στα φαστφουντάδικα.

Καλύτερα από κεραυνό!

Έχω ένα στρέμμα κληρονομιά
στην άγονη πλήξη,
διαπραγματεύομαι με τα μεσιτικά γραφεία
των μεταφυσικών ψυχολόγων
την αξία του.
Πίσω και από την προτελευταία κάσα
κάποιος θα μετρά λεφτά,
ένα άσπρο μπαλόνι
σαν σπερματοζωάριο
θα προσπαθεί να γονιμοποιήσει
την ουράνια σφαίρα.
- "Φέρτε τα σύννεφα..."
φωνάζει ο ρυθμιστής των πάντων.
"...καλύτερα να πάει από κεραυνό "
είπε και το εννοούσε.






Σάββατο, 7 Μαΐου 2016

ΚΡΑΥΓΗ ΨΥΓΕΙΟΥ

Ξεπουπουλιασμένα Σαββατοκύριακα,
στεγνή γλώσσα,
μάτια κηπουρού έχουν οι εβδομάδες μου,
χειμωνιάτικο χέρι χαϊδεύει την ψυχή μου,
τυλίγω τα μεροκάματα με αδέσποτα όνειρα,
είμαι το γκάζι
ποιος θα μου βάλει φωτιά;
Τα φώτα της πόλης μόνο σκιές δημιουργούν,
τα κλαδιά των δέντρων μόλις πέφτουν 
ζωγραφίζουν στον αέρα προληπτικά τον θάνατο
κι ύστερα ωχροί και πεινασμένοι
ανακατεύουμε τη σούπα της σιωπής.
Μεγαλώνουμε σ' ένα δοχείο από μνήμες,
στυλίτες απρόσωποι,
κρεμασμένες πέτρες σε παράταξη
πρωινής αναφοράς,
γυαλισμένα ξυπνητήρια ,
κοινοτοπίες και  προσευχές προς πάσα κατεύθυνση,
ράθυμοι και απαίδευτοι
αναγνωρίσαμε τον φόνο 
μακριά από την πόρτα μας.
Περιστασιακοί  με αχτύπητα εισιτήρια,
παραπατήσαμε καθαρίζοντας τα παπούτσια μας
από τη λάσπη των αιώνων ,
τα σπλάχνα μας αριθμημένα αφήσαμε στην γραμματεία 
φοβούμενοι μήπως χτυπήσει το μέταλλο της καρδιάς μας
στους ανιχνευτές ,
προσπεράσαμε δίχτυα ασφαλείας
με τα σπασμένα κόκκαλα μας να γυρεύουν 
την πρώτη ισορροπία ,
επιθυμώντας να εξερευνήσουμε
τη μήτρα της πρώτης μάνας του κόσμου.
Δουλικοί και ενοχικοί,
ξυρίσαμε κόντρα την παιδική μας ηλικία,
σπασμένες μπουκάλες στις ακρογιαλιές τα καλοκαίρια μας 
ο ιδρώτας μύριζε απροθυμία και πρωινό πονοκέφαλο,
κι ούτε ένα θηλυκό χρυσόψαρο δεν ξελογιάσαμε.
Περάσαμε από τα νοσοκομεία 
πιο αθώοι και από τα γραφεία τελετών,
κουμαντάραμε την κυκλοφορία στα χειρουργεία 
στις αίθουσες αναμονής μοιράζαμε νούμερα προτεραιότητας
στους κουρασμένους συγγενείς ,
σφουγγαρίσαμε τα αίματα με πλαστικούς κουβάδες,
λιποθυμήσαμε όμως όταν είδαμε νεκρό 
στο παράθυρο πίσω από τις κουρτίνες τον ήλιο.
Αδειάσαμε τασάκια σε απρόσωπες καφετέριες
ακούρευτοι και μπατίρηδες 
σκουπίσαμε τουαλέτες και σαπισμένα τραπέζια,
χτυπώντας ρυθμικά τον δείκτη μας στα γόνατα
όταν θυμόμασταν μια μελωδία.
Ταξιδέψαμε με ταχύτητα 33 και 45 στροφών
αγγίζοντας τα όρια του στρογγυλού μας κόσμου,
σάουντρακ με στριγκλιές και βάσανα .
κλέψαμε τις καλημέρες της γειτονιάς
και ανάποδα από τα καθιερωμένα 
μετατρέψαμε τον καυγά σε Μυστήριο,
περπατήσαμε αδιάβροχοι πάνω  σε λίμνες από δάκρυα 
ΘΑΥΜΑ , ΘΑΥΜΑ ,
βαπτίσαμε τις πληγές εις τον Ιωάννη Αγγελάκα
τον θεραπευτή,
κι ύστερα προσφέραμε τα κεφάλια μας στη Σαλώμη των dj.
Αργοπορημένα μάθαμε πώς υπάρχει κι άλλος δρόμος,
πως δεν χρειάζεται τα ρούχα μας να ζέχνουν εντροπία,
τα σπίτια είναι όλα από μπετόν και σίδερα,
δεν διαφέρει η Σκωτία από την Σκοτεινή.
Σεντόνια μεθυσμένα μας ζεστάνανε,
οι καναπέδες  μας είναι αγεωγράφητοι πλανήτες,
τόσα κορμιά αγκαλιάσαμε εκεί
και τώρα ούτε τις παλάμες μας δεν μπορούμε να ορθογραφήσουμε. 
Κούρεψε εσύ την αυγή,
να ντύσω εγώ με λουλούδια και κοτσάνια
τα απορρίμματα των ημερολογίων,
πριν φαγωθούν οι μέρες μεταξύ τους
ζητώντας  encore με χειροκροτήματα
κι αναπτήρα
να σιγοτραγουδήσουν την νύχτα που έρπουσα
έρχεται.

Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2016

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ


Στα όνειρά μου γίνομαι φονιάς
κλέβω τρένα ,
τυπώνω κάλπικα χαρτονομίσματα,
δίνω όνομα στις Α.Ε,
μαθαίνω μπουζούκι από τον Βαμβακάρη,
με χαστουκίζει ο Ρένος Αποστολίδης,
ο Σιδηρόπουλος ζεί,
ο Αγγελάκας είναι με τον Καρρά
και ψάχνουν όνομα για συγκρότημα,
τα μάγουλα των παιδιών κοκκινίζουν από τα χάδια,
ο γιατρός είναι άγνωστη λέξη
η δημοκρατία είναι μια σκέψη ,
δεν υπάρχουν Νόμπελ και τιμητικές εκδηλώσεις,
όλα τα κόμικς δεν είναι Μίκυ Μάους,
οι ταράτσες δεν έχουν κεραίες τηλεόρασης.

-Πηγαίνω στο μέλλον αλλά τυφλώνομαι από μια άγνωστη αιτία,
κι όταν επιστρέφω λέω ασυναρτησίες του τύπου:
"Κανείς δεν ζεί αιώνια εκτός αν είναι πλούσιος.-"

Στα όνειρα μου ,
τα παραμύθια τα λένε τα εγγόνια στις γιαγιάδες,
ο εφοριακός ξέρει απ' έξω όλους τους στίχους του Άσιμου,
ο Μακρής κάνει πανελλήνιο ρεκόρ στο άλμα εις ύψος
και πίνει γάλα στην ταράτσα του,
η μπύρα έχει περισσότερη βιταμίνη C από το πορτοκάλι,
τα φωτομοντέλα διαβάζουν Αριστοτέλη,
ο Μπετόβεν ακούει  τις μελωδίες του κόρνου στην Ενάτη Συμφωνία,
η Αφρική βοηθά οικονομικά  την Αμερική ,
δεν υπάρχει  Στάλιν
δεν υπάρχει Χίτλερ,
δεν υπάρχει Βελουχιώτης,
δεν υπάρχει Μεταξάς και Παπαδόπουλος,
δεν υπάρχει ο Μάρκος ,
δεν υπάρχει Τσε Γκεβάρα,
δεν υπάρχει Μακαρθυ,
δεν υπάρχει Πινοτσέτ ούτε Αλλιέντε.
Στα ονειρά μου,
ο θάνατος είναι παιδική αρρώστια
εκτός κι αν είσαι οπαδός θρησκείας,
ομάδας,
πολιτεύματος,
κόμματος,
φυλής,
χρώματος,
ή συνδικαλιστής.
Στα όνειρά μου
γίνομαι φονιάς,
σκοτώνω την θλίψη και το πρέπει,
τον ψυχαναγκασμό και την εργασία,
τους δικηγόρους και τους δικαστές σκοτώνω,
 κι όταν ξυπνάω μια Αγκάθα Κρίστι
με λυτρώνει στην τελευταία σελίδα της
και με αθωώνει.