Κυριακή, 18 Μαΐου 2008

ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ



Στον Γ. Μαρκόπουλο
Τον έβλεπα τα καλοκαίρια
να πίνει κρασί απ’ την μεγάλη κανάτα,
φορούσε για κουστούμι ένα τζάμι σπασμένο
κι είχε για συντροφιά του οστά από μια λέξη πεινασμένη.
«Είναι κρίμα…, έλεγε,…να μοχθείς για ένα σπίτι με στέγη».
«Είναι κρίμα…., μονολογούσε,
να σε ζωγραφίζει ένα παγκόσμιο μάτι».
Τον έβλεπα την Άνοιξη να προσμένει
χορεύοντας με την σκιά του,
χορό κυκλικό.
Δίπλα απ’ τα λουλούδια
και από τις σφαίρες πλάι,
-την Κυριακή του Πάσχα-
να παίζει κουτσό με τον Θάνατο.
«Πρέπει να πεθάνουμε πρώτα…, φώναζε,
…για ν’ αναστηθούμε,
πρέπει πρώτα να πεθάνουμε…» φώναζε
κι όταν τον πήραν οι χειμώνες.

(ΔΕΙΓΜΑ ΓΡΑΦΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ:
ΠΟΣΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΧΩΡΑΕΙ Ο ΣΑΚΟΣ;)

Παρασκευή, 9 Μαΐου 2008

ΟΤΑΝ ΒΡΕΧΕΙ

ΣΚΗΝΗ 2


ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ

-Έχεις να μου πεις κάτι όμορφο;
-Είσαι κούκλα σήμερα…
-Κάτι πιο…
-Είσαι πολύ…
-Έλα πες μου κάτι όμορφο…βρέχει!
-Μη φοβάσαι…
-Τι;
-Μη φοβάσαι, δεν θα βρέχει συνέχεια.