Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2009

ΤΟ ΚΟΣΜΗΜΑ

Περιφρονώ το κόσμημα που μου πούλησες στα βιβλία
Και περιφέρομαι σαν κατσαρίδα του Κάφκα
Στο δωμάτιο των ματιών
Και σε ονόμασα πλάνη.
Πυρηνικοί αντιδραστήρες χαϊδεύουν τα χνώτα μου
Και ένας φακός μεγεθυντικός μου τραυλίζει
Το πείραμα των αιώνων.
Μην περιμένεις αύριο γιορτή
-στο είχα πει άλλωστε-
Οι ξανθές μέρες που κυλούσαν στην θάλασσα
Μετράνε τα δόντια και αθροίζουν την νιότη μου.
Μην περιμένεις αύριο γιορτή
-στο είχα πει άλλωστε-
Τρεμοσβήνουν σαν άστρα τα μάτια μου
Και τα χέρια μου καίνε σαν σφαίρα.