Τρίτη, 18 Μαΐου 2010

ΑΝΑΚΑΤΑΤΑΞΗ

Ήρθε στην πόρτα μου μπροστά
αυτό που κυνηγούσα
κι είχε στο χέρι τα κλειδιά
που πάντα κάπου τα ξεχνούσα

Έσκυψε και μου μίλησε
για τις χαρές του κόσμου
"...όσο απομακρύνεσαι..."
μου'πε "...θα είσαι πιο δικός μου..."

Κι έφυγε δίχως να του πώ
τις σκέψεις μου ν'αφήσει
πως ήρθε η ώρα -και γι' αυτό-
για να με κυνηγήσει.

Δεν υπάρχουν σχόλια: