Κυριακή, 19 Σεπτεμβρίου 2010

Η ΕΝΩΣΗ

-"Σ' ένα σκοτεινό δωμάτιο
τόσο φως από που να ήρθε...";
-"Η ένωση των χεριών μας
ηλέκτρισε την ατμόσφαιρα
κι έμοιαζαν τα κορμιά μας
σαν δυο λάμπες πυρωμένες..."
μου είπες
αποθηκεύοντας τις φωτογραφίες
που μου τράβηξες
στο βαλιτσάκι σου.
-"Τότε γιατί σήμερα το πρωί
ότι έβλεπα γινόταν κίνηση και ροή";
-Αυτό το είχες πάντα όμορφέ μου ποιητή
γιατι τα μάτια σου είναι η πηγή.
Κι όποιος είδε , γεύτηκε και συνάντησε αυτά τα χαμογελάστά μάτια
δεν θα σε ξεχάσει ποτέ...
Παντού θα τα ψάχνουν και δεν τα βρίσκουν..."μου είπες
και άνοιξες τη φωτογραφική σου μηχανη
για να αποθανατίσεις οπως είπες
την στιγμή αυτή.
Ετσι κι εγώ κάθισα και το έγραψα.
Ο καθένας με τον τρόπο του
ενώνει το χρόνο.
Είτε σαν χειραψία
ειτε σαν φωτογραφία
είτε σαν λόγος.

Δεν υπάρχουν σχόλια: