Κυριακή, 19 Δεκεμβρίου 2010

ΜΟΝΟΣ ΩΣ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΓΙΟΡΤΗ

για τους μόνους-σαν κι εμένα-των γιορτών

Από που προέρχονται
και που ανήκουν,
οι μοναχικοί άνθρωποι
που τώρα τις γιορτές ταράζουν
την γαλήνη των καλοντυμένων;
Γιατί στέκονται λυπημένοι στις βιτρίνες,
γιατί στη λαϊκή κοιτάνε τους πάγκους και δεν ζητάν
ένα κιλό κρέας ή μια καπαρτίνα;
Γιατί στα παγκάκια καπνίζουν
και μιλούν στα περιστέρια με λόγια ψιθυριστα;
(Τι τάχα να ονειρεύονται μου λές;
Τι δώρο περιμένουν;)
Γιατί τους δείχνουν τα παιδιά
"...μαμά τι κάνεις αυτός εκεί μόνος..."
και γιατί οι αγκαλιασμένοι ξορκίζουν την εικόνα τους,
τοποθετώντας ένα τριμμένο κερί στην εκκλησία;
Τι γυρεύουν  τις νύχτες
που ο χορός στο  κέντρο ξεκινά,
και το συντριβάνι  απ' τα λουλουδια σφυρίζει την έναρξη της ευτυχίας,
να περπατούν σαν ξένοι στην ασφαλτο και στα στενά,
 μήπως στο σπίτι ,
καλύτερα θα 'ταν,
να τρίβουν τα χέρια τους από το κρύο;

Εντάξει ,
καταλαβαίνω.
των ημερών είναι μελανιά για σας
και αυτοί που σας κάνουν να απορείται είναι,
γιατί- λέτε από μέσα σας- να μην γελάνε τις γιορτές ;

Μην απορείται και μην μπαίνετε σε σκέψεις.
Ως την επόμενη γιορτή θα τους έχετε ξεχάσει!

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

καταπληκτικό!!!

Silena είπε...

μουσικό θα είναι το σχόλιό μου και μαζί ευχές για ένα όμορφο απόγευμα

lonely

ΛΥΧΝΟΣ ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ είπε...

φοβόμαστε ότι νοιώθουμε, πως τόσο "κοντά" μας είναι...
άλλωστε καλύτερα μόνος... παρά μόνος με άλλον-ους δίπλα σου, μα τόσο έξω σου...

και γω μαζί σου ίσως σε κάποιο παγκάκι...