Σάββατο, 27 Μαρτίου 2010

ΣΤΟΥΣ ΥΠΗΡΕΤΕΣ ΤΟΥ ΣΠΟΥΔΑΙΟΥ

Το σύμπαν μας θα απλωθεί
Εκεί που δεν κοιτά το μάτι το δικό τους
-Μέσα στα σύρματα θα κλαίει το ριζικό τους
Κι αν γελάνε έχουν κιόλας νικηθεί-

Εδώ είναι ζήτημα το φώς
Μα αυτοί κοιτάνε την σκιά τους
- δεν τίμησαν ούτε τα βρακιά τους
Κι είναι το χρήμα ο μόνος τους αδερφός-

Κι ένα πρωί αλλιώτικο απ’ τα άλλα
Θα σηκωθούν και θα μιλήσουν για ντροπή
-αυτοί που χρόνια είχαν συνένοχο την σιωπή
Όταν μας στείναν κάθε μέρα στην κρεμάλα-

Δεν θα χουν λόγια για να υπερασπιστούν
Τις πράξεις που νομίζανε σπουδαίες
-να τι ωφελούν κύριοι οι ιδέες
είναι οι μόνες που δεν θα φυλακιστούν-

Τρίτη, 23 Μαρτίου 2010

ΟΙ ΠΡΟΞΕΝΗΤΡΕΣ

Με κυνηγούν τα πρωινά
Κείνες οι νύχτες
Που έρχονται από μακριά
Σαν προξενήτρες

Που έχουν στο στόμα τους φιλί
Από σπασμένα χείλη
Κρατούν στην τσέπη τους ευχή
Στα χέρια δαχτυλίδι

Προβάρουνε το νυφικό
Ξέρουν τα λόγια
Απ’ το αιώνιο μυστικό
Που κελαηδούν τα αηδόνια

Το τραγουδούν στα μνήματα
Και στις βαρκάδες
Στης πολιτείας τα στενά
Και στις κοιλάδες:

«Δεν τρέφεται με σύννεφα
Ο λύκος που πεινάει
Και στα θλιμμένα πρόσωπα
Το χάδι του γλιστράει
Δεν ξεδιψάει με βροχή
Στο χώμα δεν ανθίζει
Όποιος δεν έχει υπομονή
Και με θυμό γυρίζει»

(Π)3,14

Στην ομορφιά σου
σαν κέρμα γυρνά ο χρόνος
και σιγοκλαίει!

ΣΚΟΡΠΙΑ

Εδώ γυρεύουνε πρώτα να έρθει η βροχή και ύστερα το σύννεφο,

ένα σώμα να φυλακίσουν στα χέρια του σπουδαίου,

δεν ξεκινάν οι άμαξες χωρίς το καμουτσίκι, τα

Θυμωμένα πρόσωπα γλιστράνε και πέφτει το χάδι στο κενό,

έχει και η ζάλη την σκιά της,

στην μοιρασιά μοιράζει ένας,

η αγάπη ανθίζει μέσα από το χώμα,

όταν γιορτάζει η ψυχή πόσα κεράκια λάμπουν;

ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ LIVE

ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ LIVE