Παρασκευή, 29 Οκτωβρίου 2010

ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΣΙΑΚΟΣ- OΣΟΙ ΔΕΝ ΑΡΠΑΞΑΝ ΦΩΤΙΑ



Απλή καταγραφή και σύντομη.

Κιθάρα(;)-Φωνή(;)-Στίχοι-Λάθη: ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΣΙΑΚΟΣ


Όσοι δεν άρπαξαν φωτιά
Την ώρα που καιγόσουν
Καλό είναι να σωπαίνουνε
Ή να βγουν να γυρεύουνε
Τη στάχτη να σου δώσουν

Όσοι δεν είδαν στο γκρεμό
Λουλούδι να ανθίζει
Ας μη μιλούν για ανατολή
Αλλού ας δώσουν το φιλί
Που τη ζωή χαρίζει

Όσοι δεν σκάλισαν ευχή
Στης μοναξιάς το ράφι
Ας μη μιλάνε για σιωπή
Και για της μοίρας το χαρτί
Που ότι γράφει γράφει

Όσοι δεν ήπιανε νερό
Την ώρα που πνιγόσουν
Κοντά ποτέ δεν θα βρεθούν
Κι ούτε ποτέ θα αρνηθούν
Με λόγια να σε σώσουν

Τρίτη, 19 Οκτωβρίου 2010

ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΕΚΠΟΜΠΗ

Κάθε Τρίτη απο την συχνότητα του Ανατολικού fm 95,8
απο τις 21.00-22.00 ο Ανδρέας Τσιάκος
θα παρουσιάζει την εκπομπή:
"ΣΑΝ ΤΗΝ ΞΥΣΤΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΓΟΜΑ"(Ρε τι έχουμε πάθει)!

Μέσω διαδικτύου:
http://live24.gr/radio/generic.jsp?sid=703
http://www.e-radio.gr/player/player.el.asp?langID=1&sID=664
http://www.anatolikosfm.gr/


Τραγούδια, ποιήματα, συνεντεύξεις, παρουσιάσεις, βλακείες
θα τα βρείτε όλα σε μια εκπομπή.

Ενάντια λοιπόν στο καθεστώς του Λαζόπουλου
ελπίζω εστω και ένας να με ακουσει...

Για επικοινωνία με την εκπομπή
στο τηλέφωνο:
+30 2751026545
και στο email:
tsiakosan@gmail.com

Κυριακή, 17 Οκτωβρίου 2010

ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ-ΒΑΘΕΙΑ ΑΥΛΑΞ




Το λίγο του κόσμου 1971

ΒΑΘΕΙΑ ΑΥΛΑΞ

Καληνύχτα...
Με κούρασε πολύ η Κυριακή.
Πολλή Κυριακή για έναν άνθρωπο.
Με κούρασε κι αυτός ο γάμος "στις οκτώ",
ο λόγος ο αμετάφραστος έσονται εις σάρκα μίαν-
κορίτσι πάλι η σκέψη, και ταξίδευε
μ' άσπρα ανοιχτά σεντόνια.

Κι ύστερα όλ' αυτά τα Κολωνάκια που κατέληξα
μεγάλωσαν την κούραση.
Μπορεί να έφταιγε ο καιρός,
κάτι σαν φθινοπωρινός
και λίγο σαν χαμένος.
Μπορεί να φταίξανε
οι νέες και οι έφηβοι.
Ως σημαιούλες υπερχρόνου εορτάζοντος
περνούσαν, όπως περνούσα κάποτε,
και με κούρασαν.
Αλλά κι αυτά των κυριών τ' άρρωστα μάτια-
τα μάτια αρρωσταίνουνε βαριά
όταν θέλουν να δούν τί είναι πίσω από άλλα μάτια.
Είδα να 'χουν πιαστεί σε κάποιο δίχτυ νοσταλγίας
που το τραβούσαν σκοτεινοί στην πρόθεση ψαράδες
-καιροί αλιείς.
Αδιέξοδες κυρίες...
Είδα, όπου πηγαίνει η ώρα τους, να βρέχει.

Εκείνο το εις σάρκα μίαν
ακόμα δεν μου επέστρεψε τη σκέψη-
κορίτσι ακόμα η σκεψη, ταξιδεύει
μ' άσπρα ανοιχτά σεντόνια.
Αλλού εγώ κι αλλού η σκέψη,
μεγάλη πάντα κούραση.
Με κούρασε πολύ αυτό το "πάντα".

Κάποιος μιλάει δίπλα μου για ασκήσεις, θαρρώ
"βαθεία αύλαξ" λέει.
Ναι. Βαθεία αύλαξ.
Καληνύχτα.

Πικρίζει ο Λυκαβητός μέσα στο βλέμμα.
Με κούρασε πολύ αυτή η γεύση,
κι αυτά τα δέντρα που βαδίζουν μόνα τους
κάτω από φυλλορροημένες συναντήσεις.

Καληνύχτα.
Πολλή Κυριακή για έναν άνθρωπο.
Ένα σκληρό χαμόγελο στο πρόσωπο του κόσμου.
Με κούρασε πολύ το πρόσωπο του κόσμου.
Κι εσύ να είσαι ένα ποτήρι
στο πάνω πάνω ράφι
που δεν φτάνω.