Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2011

ΜΕ ΑΛΛΑ ΜΑΤΙΑ


Όχι, δεν γύρευα να βρω μπελάδες, γύρευα απλώς να έρθει η ζωή, να καθίσει στην καρέκλα που κοιμάμαι να δει τα πράγματα όπως τα βλέπω εγώ, να δει παιδιά στην παραλία να γυρίζουν στην μάνα του μ’ ένα σπασμένο χαρταετό, να δει το χρώμα που έχουν τα φτερά των αγγέλων να δει πώς γίνεται η πέτρα φαγητό, να δει πού βρίσκεται η αγάπη μου μόνη να της πει πως είμαι μόνος κι εγώ, να κοιτάξει πέρα από τους βράχους τα σημάδια που έγραψε ο τραυματίας εραστής, να γυρίσει το μέτωπο στο μέλλον, να αποδώσει την πείνα στο παρελθόν, να μου δωρίσει μια ματιά σαν στιλέτο τις μέρες να κόβω σαν ψωμί ξερό, να δει πώς φλέγεται ο πόνος όταν η νύχτα δεν ξημερώνει ποτέ, να τρομάξει το χέρι που στρίβει το κέρμα που τζογάρει την καθημερινότητα, να δει πώς γεύεται ο κόσμος το νοίκι που δεν χρωστάει ποτέ, να δει την άνοιξη να ξεκληρίζει τις καρδιές που επιθυμούν την ανάσταση, κι όταν ακόμα κουραστεί και πνιγεί από ανάσα που δεν ξέρει τι σημαίνει πνοή, να συγχωρέσει όσους σκοράρουν σε άδεια δίχτυα και δεν έχουν δει τη ζωή τους στα μάτια ποτέ, όχι δεν γύρευα να βρω μπελάδες μα είναι μπελάς να γυρεύεις τη ζωή.     

(από την ποιητική συλλογή "ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΑΝΑΠΝΟΗΣ" Εκδόσεις Χαραμάδα 2011 


Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2011

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ ΤΕΧΝΩΝ

Από αριστερα : Ναφσικά, Άρης Ζαρακάς, Ανδρέας Τσιάκος

Από αριστερα :Άρης Ζαρακάς,Θάνος, Σπύρος Ηλιόπουλος, Ανδρέας Τσιάκος,Εύη Μαλλιαρού


Η ΜΟΝΑΞΙΑ
Την νιώθεις όταν γεννιέσαι να σου σκουπίζει το πρώτο σου κλάμα, στα πρώτα σου γενέθλια σβήνει το κεράκι της τούρτας -τα χνώτα της μυρίζουν πιοτό και πείνα– στον πρώτο σου εφιάλτη κάνει  άλματα στο κρεβάτι ανάμεσα στα σεντόνια σου, επιμένει να κράτα την πρώτη θέση ακόμα και στον πρώτο σου έρωτα αλλά και μετά, πολύ μετά από αυτόν, σε περιμένει στη γωνία όταν μεθάς και σου κρατά το ποτήρι, στα τραγούδια εμφανίζεται στις πρώτες μελωδίες και χορεύει μαζί σου ιδρωμένη και τυφλή η χαζή, πολιορκεί τα φεγγάρια, ταξιδεύει στον καπνό του τσιγάρου σου και ζωγραφίζει νότες στο σκοτάδι, μακιγιάρεται στα μάτια σου, ξαπλώνει στον καναπέ πριν έρθουν οι φίλοι σου να σε δουν, -τολμώ να πω ότι σε προσέχει σαν μάνα- είναι το κατοικίδιο που χαϊδεύεις στο μπαλκόνι τα ζεστά απογεύματα του Ιουλίου ενώ στο δρόμο δραματοποιείται το παιχνίδι του χειμώνα, τα βράδια συζητά με τον χρόνο κι αυτός από γεννησιμιού πολυλογάς και ξεχασιάρης, παραμελεί την ώρα (που ούτε ένα δευτερόλεπτο δεν κάνει χωρίς αυτόν) και κοντοστέκεται η πεισματάρα στην ίδια θέση, όσες βόλτες κι αν κάνεις στο σαλόνι, όσους αναστεναγμούς κι αν αθροίζεις μέχρι να έρθει πάλι και να σε κοιμίσει στην φριχτή αγκαλιά της, ώσπου να γεράσεις και  να κλείσεις τα μάτια, θα κρατά τα κλειδιά της ζωής σου στον ανεμοδείκτη της καθημερινότητας. 

(από την ποιητική συλλογή "ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΑΝΑΠΝΟΗΣ" Εκδόσεις Χαραμάδα 2011

Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2011

O ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΣΙΑΚΟΣ ΣΤΟ "ΥΠΟΓΕΙΟ ΤΕΧΝΩΝ"

Ο ιστότοπος

 πτερόεν

Σας προσκαλεί να συμμετάσχετε σε ποιητικές βραδιές, ομιλίες-συζητήσεις για τη λογοτεχνία, τη μουσική, τις εικαστικές τέχνες και  άλλα (τα οποία θα διαμορφωθούν από τις δικές σας προτάσεις…)

Το

Σάββατο  3 Δεκ.  2011,  ώρα 8.30

ο

Ανδρέας Τσιάκος

 διαβάζει και συζητά ποιήματά του στο

~Υπόγειο Τεχνών~

Σωκράτους 30, Χολαργός

Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2011

ΚΡΙΣΗ

Καμπυλωμένα φρύδια σκεπάζουν
υποτονικούς οφθαλμούς

Ο χορός έλαβε τέλος, εδώ
στη χώρα
του επιτραπέζιου καρναβαλιού.
Οι κριτές
–δείκτες που τρέμουν την ανυπαρξία-
παίζοντας ζάρια και καπνίζοντας
σαρκάζουν την πολυτέλεια της επιλογής.
Ιστορίες και μύθοι που μεταφέρονται
από στόμα σε στόμα η καθημερινή αλήθεια.
Καλοστημένες φωτογραφίες αρχείου
διαδέχονται η μία την άλλη
στο κολάζ της ουτοπικής μαλθακότητας.
Είναι η ψευδαίσθηση που μας
κάνει παρήγορους
ή
η τραμπάλα των άστρων
στα γιοφύρια της πλάνης;


Από την ποιητική συλλογή: "Πόσα ποιήματα χωράει ο σάκος;" εκδόσεις Χαραμάδα 2007

Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2011

BREAKDOWN REWARD


Η ταινία «Breakdown Reward» του Ηλία Γεωργόπουλου που γυρίστηκε στο Ναύπλιο και στο Άργος θα προβληθεί στο φεστιβάλ Θεσσαλονικης.

Περισσότερα νεα:
Στην Αγορά του Φεστιβάλ, θα προβληθούν σε market screenings για επαγγελματίες και δημοσιογράφους, οι ταινίες «3ος Κόσμος» του Βασίλη Μπλιούμη, «Πανταχόθεν Ελεύθεροι» του Σπύρου Βρεττού, «Ο Ανθρωπος που δε Μιλούσε» του Βαγγέλη Ρικούδη, «Βίοι Αγίων» του Γιάννη Σολδάτου, «Οι Δαιμονισμένοι» του Γιώργου Μπακόλα, «Περί Ερωτος Λόγοι – Συμπόσιο του Πλάτωνα» του Δημήτρη Μακρή, «Σαπίλα, Ξεφτίλα και Τεκίλα» του Νίκου Ζερβού, «Athens Through the Mobile Eye» του Αγγελου Θεοδωρόπουλου και «Breakdown Reward» του Ηλία Γεωργόπουλου
 ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ

Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2011

ΤΟ ΑΛΑΤΙ ΠΟΥ ΚΡΑΤΩ

Έχω στα χέρια μου πληγή
και μια οσμή από δάκρυ ξεχασμένο στον καρπό.
Κατηφορίζω εκεί που ο κόσμος ανηφορίζει για να ζήσει.
(Ανελκυστήρας φυσικός η ανθρωπότητα ).
Όρθιο κύμα που με λησμονείς
κι όλα τα βράχια της γειτονιάς  μου σκάβεις,
μες την λακκούβα τους θα βρω την αφορμή
να γίνει πρωτοσέλιδο η γεύση μου.

Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2011

ΕΛΑ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΟ ΓΙΑΤΙ



Σου ψιθυρίζω ότι όλα έχουν τελειώσει
μου τραγουδάς πως δεν γεννήθηκα νωρίς,
είσαι στο μέρος που αύριο θα παγώσει
οτι σε κάνει ν' απορείς

 Έλα να βρούμε το γιατί.

Δώσε καρδιά στη μοναξιά τι περιμένεις
δεν δίνουν όρκο πλέον οι θεοί,
στη φαντασία που σου λέει να υπομένεις
δεν κλαίνε πια ηθοποιοί

Έλα να βρούμε το γιατί.

Στάχτη απ’ τα  χέρια μου γλιστράει
σαν αστερόσκονη φωτίζει τη σιωπή
γράφω στο χώμα στα ύψη να με πάει
κι ότι κι αν γίνει άφησε το να συμβεί.

Έλα να βρούμε το γιατί

Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2011

Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2011

ΜΑΝΟΣ ΛΟΙΖΟΣ

Σαν σήμερα, το 1982, έφυγε από τη ζωή ο Μάνος Λοΐζος.



Στίχοι: Δώρα Σιτζάνη
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Πρώτη εκτέλεση: Δήμητρα Γαλάνη


Σε ψάχνω
στα λαμπρά σφαγεία των δρόμων
στις νευρωτικές διαδρομές
σε σταθμούς και στοές
σε ψάχνω
στα μικρά τα στοπ στ' απαγορεύεται
στα τρύπια μου χέρια
στη θάλασσα που δε θα 'ρθει ξανά
βαρέθηκε ν' αλλάζει χρώματα
για να την αγαπάμε.

Σε ψάχνω
στις παλιές φωτογραφίες τις χλωμές
όπου δεν μπορώ να σε βρω
σε ρυθμούς και κραυγές
σε ψάχνω
στον καθρέφτη π' άφησες το πρόσωπό σου
κι αυτός ράγισε
μες στ' ανθρωπομάρκετ το τρελό
σκουπίδι και Θεός μέσα στον πυρετό σε ψάχνω.

Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2011

ΠΡΟΝΟΜΙΟ


Ο δρόμος για τον ύπνο
Κι ο δρόμος για το όνειρο
Ποτέ δεν είναι ο ίδιος.
Ο ένας φτάνει από ψηλά
Από τα απάτητα βουνά
Κι απ’ τα κρυμμένα δάση.
Ο άλλος σέρνει στη φωτιά
Τα φτερωτά μας τα κορμιά
Να γιατρευτεί η πλάση.

Και συναντιούνται μόνο
Μια φόρα το χρόνο
και κει μετρούν τον πόνο.

Ο δρόμος για τον έρωτα
Κι ο δρόμος της αγάπης
Ποτέ δεν είναι ο ίδιος.
Ο ένας στέλνει βιαστικά
Μηνύματα και φυλαχτά
Τον χάρο να χορτάσει
Ο δεύτερος δεν προσπαθεί
Μαζί σου ν' αποκοιμηθεί
Κι ίσως σε προσπεράσει.

Μα συναντιούνται μόνο
Μια φόρα το χρόνο
Και κει μεθούν τον πόνο.

Ο δρόμος για τη λευτεριά
Και της σκλαβιάς ο δρόμος
Πάντα ο ίδιος ήταν.
Έχει τον ύπνο αδερφό
Και ένα όνειρο κρυφό
Ποτάμια να σκεπάσει.
Στον έρωτα δίνει ευχές
Και στην αγάπη προσευχές
Μήπως μας ξεγελάσει

Μας συναντά όταν δεν έχουμε
Προνόμιο ν’  αντέχουμε
Στον πόνο πια να τρέχουμε


Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2011

ΚΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ

Τώρα,
μονάχα ένας σκύλος με λαμπιόνια στη ουρά
με υποδέχεται,
αλλά κι αυτό είναι κάτι.
Σήμερα η χειραψία μου μεταφράζει
το κλάμα ένος μωρού,
αλλά κι αυτό είναι κάτι.
Σπινθήρες στο κενό
απογειώνουν το βλέμμα μου,
αλλά κι αυτό κάτι είναι.
Σήμερα,
γυμνός περίμενα τα νέα
και τα αποτελέσματα των λόγων μου,
αλλά κι αυτό είναι κάτι.
Γνωρίζω μια μικρή αυλή
στην άκρη του μυαλού μου
κι εκεί θα δέσω το στεφάνι μου,
στην πλαστική ζωή θα το αφιερώσω.
Αν φανεί κάποιος και με ζητήσει,
-ρωτήστε τον πρώτα τι χρώμα έχουν τα πρωτοβρόχια-
από τις αγορές εργασίας
ή
απ' του έρωτα τα χαρακώματα,
να του σταυρώσετε το γέλιο μου
σ' ένα τετράδιο σχολικό
και ας περάσει αύριο για τα περεταίρω.
Σήμερα
αυλάκια έχει ο αυχένας μου
αλλά με περιμένει
ένα φωτεινό δάκρυ
κάτω από το στρώμα,
κι αυτό είναι κάτι. 

Florence + The Machine - What The Water Gave Me

Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2011

Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΣΟΥ


«Τον αληθινό κόσμο…»
μου είπε χθες βράδυ η απουσία σου
«…θα τον συναντήσεις στα χρόνια που δεν θα μιλούν
για ήρωες και κατορθώματα κάτω στο μπαρ…»
Από τότε δεν ξυπνώ τα μεσάνυχτα
κι έχω μια σκυλίσια τεμπελιά για ζωή.

Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2011

ΓΑΖΑ

Μια γάζα
για την Γάζα
με τα βάζα
σπασμένα καράβια.
Στην θάλασσα που ενώνει
στη σφαίρα που σκοτώνει
με πετρέλαιο κι αηδία
η θάλασσα Νίκο Καββαδία
είναι πόρνη.
Όταν στην πληγή ζυγώνει
-είναι πιο μόνη κι απο μόνη-
το χέρι δεν ζητά ελεημοσύνη
τα πετροδόλλαρα αφήνει
πιάνει μια χούφτα ελπίδα
μαγνητίζει την πυξίδα
τα ονειρά μας στην κηδεία
είναι φωτιά Νίκο Καββαδία.

-είναι κάτι πιο βαθύ που μας λερώνει-

Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2011

ΤΟ ΦΩΣ ΔΕΝ ΚΑΙΕΙ



Μέρες απλήρωτες
επισκέφθηκαν την πικρή πατρίδα μου
Δείξαν τα δόντια τους
στο ασημένιο πεζοδρόμιο
ρίξαν φωτιά στις κάμερες που απεργούσαν
για να γεννήσει ο φόβος
μια νέα υποταγή.
Μέρες αγέλαστες
μάζεψαν απ τα σκουπίδια
την αξιοπρέπεια μας
την βούτηξαν σ’ ένα ποτήρι με αίμα
και έκαναν πρόποση στα σκυλιά των δρόμων.
(Μέρες πέτρινες
γυρίζουν ταινία την ζωή μας
-έντονοι διάλογοι
με δάκρυα στα μάτια
της τυφλής παρουσιάστριας-
δεσμεύουν την ελευθερία
στα καμαρίνια
ενός ιδεατού θεάτρου
που δεν παύει να είναι θέατρο).
Μέρες που ξύπνησαν
για να εξημερώσουν την ντροπή
και την ανατολή να ξεπαστρέψουν
επισκέφθηκαν την πικρή πατρίδα μου.
Κι αυτή ούτε ένα σπασμένο δόντι
δεν κατάφερε να μας επιστρέψει.

Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2011

ΘΑ ΣΥΣΤΗΘΩ ΕΝΑ ΠΡΩΙ

Θα συστηθώ ένα πρωί
Στην πιο γλυκιά μου σκέψη
Σαν κάποιος που ξεκίνησε
Σκιές για να μαζέψει.

Θα συστηθώ ένα πρωί
Στου φόβου μου την μπέσα
Σαν κάποιος που γεννήθηκε
Στα όνειρα του μέσα.

Θα συστηθώ ένα πρωί
στους κόλακες του πόνου
σαν κάποιος που ξεφούσκωσε
τα λάστιχα του χρόνου.

Θα συστηθώ ένα πρωί
στου έρωτα την βρύση
σαν κάποιος που ανάτρεψε
το λογικό στη φύση.

Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2011

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΒΙΑ-ΘΥΜΑΜΑΙ ΕΝΑ ΣΠΙΤΙ

Μαρτυρία παιδιού: ο βίαιος πατέρας

Διότι μου έφαγε την ζωή, μου έφαγε την παιδική μου ηλικία....
Ποτέ δεν είχα το δικαίωμα σε αυτή την ήρεμη παιδική ηλικία, την παιδική ηλικία χωρίς προβλήματα...
ποτέ δεν είχα το δικαίωμα σε ζεστές οικογενειακές σχέσεις όπως μέσα σε άλλες οικογένειες όπως το να πάμε όλη η οικογένεια στο σινεμά, να εξιστορήσει ο καθένας πως πέρασε την ημέρα του κατά την διάρκεια του φαγητού...
Διότι με κατέστρεψε ολοκληρωτικά, ή μάλλον δεν μου έδωσε το δικαίωμα να μεγαλώσω φυσιολογικά,
διότι δεν σταματούσε να με υποτιμά,
διότι εξ αιτίας εκείνου δεν έχω εμπιστοσύνη τον εαυτό μου
διότι με έκανε να νιώθω φόβο κάθε μέρα ή στεκόταν πάντα πάνω από το κεφάλι μας,
διότι έκανε κακό στους ανθρώπου που αγαπώ,
διότι είναι ένας ψεύτης, διότι είναι χειριστικός,
διότι ξεχνάει όλα όσα έχει κάνει, και μπορεί να σε κάνει να πιστέψουν οι άλλοι ότι αυτός δεν έχει κάνει τίποτα και εμείς είμαστε η αιτία, ότι εμείς είμαστε που προσπαθούμε να τον εκμεταλλευτούμε,
διότι ο μόνος του στόχος είναι να υποφέρουν οι άλλοι, διότι δεν ενδιαφέρεται για την ευτυχία των άλλων και δεν την θέλει
Διότι ακόμα και σήμερα που δεν ζει μαζί μου, φοβάμαι, νιώθω πολύ άσχημα ψυχολογικά αλλά και σωματικά, ( πονοκέφαλοι, πόνοι στην κοιλιά, πόνοι στην πλάτη),
διότι η ζωή μου δεν ξεκίνησε πάνω σε φυσιολογικές βάσεις

διότι την ζωή μου πρέπει να την κτίσω μόνος μου, χωρίς την βοήθεια ενός ενήλικα ο οποίος έπρεπε να είναι ένας αγαπημένος πατέρας, ένας πατέρα που ανησυχεί για την ευτυχία των παιδιών του
Διότι κατά την διάρκεια της ζωής μου θα έχω αυτές τις άσχημες αναμνήσεις,
διότι σε όλη μου την ζωή θα υπάρχουν πάντα οι άλλοι οι οποίοι δεν θα πιστεύουν αυτά που τους λέω για αυτό που έζησα στην παιδική μου ηλικία,

διότι εκείνος θα μπορεί συνεχώς να βγαίνει κερδισμένος λόγω των αμφιβολιών και να χειρίζεται όπως έκανε παλιά τους ανθρώπους εναντίων μου
Και ακόμα πολλά άλλα πράγματα.





 
Θυμάμαι ένα σπίτι δίχως στέγη και τοίχους
γεμάτο αίμα γεμάτο πόθους
νικημένους, αστείους
Θυμάμαι ένα σπίτι που ράγιζε από αγάπη
όταν μέσα του ουρλιάζαν
δολοφόνοι παλιάτσοι

Θυμάμαι ένα σπίτι που γιάτρευε τη θλίψη μου
στη στοιχειωμένη του σιωπή
Μα δεν θυμάμαι, δεν θυμάμαι
Αν πέρασα ποτέ μου από εκεί
Δεν θυμάμαι, δεν θυμάμαι
Αν έζησα ποτέ μου μέσα εκεί

Θυμάμαι ένα σπίτι με βγαλμένες τις πόρτες
που κρύβονταν μέσα του οι ανίκανες ώρες
ένα σπίτι μεθυσμένο απ' τα χνωτα της νύχτας
να ζητάει στο σκοτάδι τη σκιά της αλήθειας

Θυμάμαι ένα σπίτι που γιάτρευε τη θλίψη μου
στη στοιχειωμένη του σιωπή
Μα δεν θυμάμαι, δεν θυμάμαι
Αν πέρασα ποτέ μου από εκεί
Δεν θυμάμαι, δεν θυμάμαι
Αν έζησα ποτέ μου μέσα εκεί

Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2011

ΠΑΛΙΑ ΠΛΗΓΗ-ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ



Στίχοι -Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου

Βαθιά πληγή, παλιά πληγή
μονάκριβη δική μου
την ξεριζώνω απ' την καρδιά
φυτρώνει στην αυλή μου
την ξεριζώνω απ' την καρδιά
φυτρώνει στην αυλή μου
βαθιά πληγή, παλιά πληγή
μονάκριβη δική μου

Ανθίζει καταχείμωνο
που οι φωνές κοπάζουν
έχει τη φυλωσσά πυκνή
και νύχια που χαράζουν
έχει τη φυλωσια πυκνή
και νύχια που χαράζουν
ανθίζει καταχείμωνο
που οι φωνές κοπάζουν

Αγάπημενα πρόσωπα
αγαπημένα μάτια
έρχονται σαν τα κύματα
και αφήνουν κατακάθια

Μαραίνεται απ' το γέλιο μου
πίνει απ' τα δάκρυα μου
έρχεται στις παρέες μου
και κλέβει τη μιλιά μου
έρχεται στις παρέες μου
και κλέβει τη μιλιά μου
μαραίνεται απ' το γέλιο μου
πίνει απ' τα δάκρυα μου

Βαθιά πληγή, παλιά πληγή
πες μου τι να κοιτάξω
να μπω σε κόσμο σκοτεινό
ή πάλι να αγκαλιάσω
να μπω σε κόσμο σκοτεινό
ή πάλι να αγκαλιάσω
βαθιά πληγή, παλιά πληγή
πες μου τι να κοιτάξω

Αγάπημενα πρόσωπα
αγαπημένα μάτια
έρχονται σαν τα κύματα
και αφήνουν κατακάθια

Δευτέρα, 30 Μαΐου 2011

ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Δεν ξέρω,
Αλλά,
 απ’ τα γεννοφάσκια μου οι γονείς μου  
Πρέπει να προσευχήθηκαν στον Θεό για μένα.

Να μην τρέχω στις καταλήψεις, να μην κάνω κοπάνες, να μην πηγαίνω στα ηλεκτρονικά, στις αίθουσες του κινηματογράφου να μην γράφω συνθήματα, να γυρίζω στο σπίτι νωρίς, να μην λαμβάνω μέρος στις διαδηλώσεις κατά του πολέμου, της ανεργίας, της φτώχειας, να μην φοράω μπλου-τζην ξεθωριασμένα, να μην πηγαίνω στις καφετέριες, να είμαι σοβαρός, να διαβάζω τα βράδια, να μην ακούω μουσική ροκ εν ρολλ, να είμαι πάντα χτενισμένος, να λέω καλημέρα στους γείτονες, να λέω καλησπέρα στους γείτονες, να λέω καληνύχτα στους γείτονες, να μην βρίζω την κοινωνία, να μην βγαίνω έξω όταν κάνει κρύο, να μην γράφω ποιήματα, να τελειώσω τα αγγλικά, να πιάσω δουλειά σε κανένα γραφείο…

Πολλές φορές κάθομαι και αναρωτιέμαι
αν ο Θεός τα άκουσε όλα αυτά!

από το βιλίο "Πόσα ποιήματα χωράει ο σάκος;" εκδ. Χαραμαδα 2007

Παρασκευή, 27 Μαΐου 2011

Κοιμάται, ωρέ, ο «Ομφαλός της Γης»;

της Κατερίνας Μπακογιάννη 

Με προβλημάτιζε αυτές τις μέρες το σύνθημα που ακούστηκε στην Ισπανία: «Ησυχία, μην ξυπνήσουμε τους Έλληνες.» Η πληροφορία κυκλοφόρησε και δεν αμφισβητήθηκε, ούτε ερευνήθηκε. Το φώναζαν, λέει, οι χιλιάδες αγανακτισμένοι Ισπανοί που συγκεντρώθηκαν στην κεντρική πλατεία της Μαδρίτης Puerta del Sol, για να δώσουν μήνυμα στους πολιτικούς ενόψει των εκλογών της Κυριακής. Τα ερωτηματικά μου ήταν τρία και διαφορετικής φύσης μεταξύ τους:

-Γιατί οι Ισπανοί να ασχοληθούν με τέτοια ένταση με τη μικρή (και αναμφισβήτητα κοιμισμένη) Ελλάδα όταν καίγονται οι ίδιοι;

-Τι είδους απειλή συνιστά για το κατεστημένο της Ισπανίας το ότι οι Έλληνες κοιμούνται και δεν πρέπει να ξυπνήσουν από τους διαδηλωτές;

-Γιατί δεν είχα διαβάσει το ίδιο σύνθημα σε καμία από τις ξένες εφημερίδες;

Μέχρι που μίλησα με έναν φίλο μου που γνωρίζει καλά τα ποδοσφαιρικά. Το περασμένο Σάββατο 21 Μαΐου  έπαιζε η Μπαρτσελόνα με τη Μάλαγα στην έδρα της δεύτερης. Τον αγώνα έδειξαν διεθνή τηλεοπτικά δίκτυα και η Conn-x TV. Η Μάλαγα (πες Ολυμπιακός Βόλου) το γνώριζε ότι θα έχανε από τη Μαδρίτη (πες Ολυμπιακός Πειραιώς). Τελικό αποτέλεσμα Μάλαγα 1 - Μπαρτσελόνα 3. Και οι φίλαθλοι της γηπεδούχου, για να πικάρουν τους φιλάθλους και τους παίκτες της Μπαρτσελόνα,  σκέφτηκαν να τους θυμίσουν τις νίκες του Παναθηναϊκού όταν ο πρωταθλητής Ευρώπης στο μπάσκετ έκανε στην ισπανική ομάδα …έξωση από το Final Four μέσα στο σπίτι της. Το πανό σηκώθηκε στο γήπεδο και το είδαν όσοι παρακολουθούσαν τον αγώνα: «Sss silencio, los griegos duermen.» Μπορεί να νικάτε, αλλά κάντε το σιωπηλά, μην ξυπνήσουν οι Έλληνες και σας «κανονίσουν» ξανά.

Αυτοί είμαστε. Πήραμε ένα σύνθημα του γηπέδου και το μεταφέραμε στα καθ’ ημάς. Μετατρέψαμε μια πληροφορία όπως μας βολεύει. Προσθέσαμε τον μύθο ότι η ισπανική πολιτική σκηνή και η ισπανική κοινωνία μας έχουν στο κέντρο της προσοχής τους. Είτε είμαστε πτωχοί, είτε όχι, βαυκαλιζόμαστε ότι είμαστε πάντοτε το κέντρο του κόσμου. Ο «Ομφαλός της Γης». Έτσι νομίζουμε.

Μήπως το ίδιο σύνθημα φώναζαν οι διαδηλωτές και στην πλατεία Ταχρίρ στο Κάϊρο αλλά δεν το ακούσαμε τότε;

Θέλει προσοχή η διαχείριση της αλήθειας. Έτσι ξεκινούν τα «καπελώματα». Και θα ήταν κρίμα αυτό να συμβεί σε μεγάλες αυθόρμητες διαδηλώσεις όπως οι χθεσινές.

πηγή

Τετάρτη, 25 Μαΐου 2011

ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ 5 ΧΡΟΝΙΑ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΧΑΡΑΜΑΔΑ ΣΕ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΠΑΤΡΑ



Όταν εκδόθηκε το πρώτο βιβλίο των εκδόσεων, το ημερολόγιο ήταν στο 2006. Σήμερα, 5 χρόνια μετά, συνεχίζουμε, παρόλες τις δυσκολίες, να αγαπάμε την ποίηση και την πεζογραφία, να έχουμε αφήσει παρακαταθήκη ένα πανέμορφο μουσικό περιοδικό και να συνεχίζουμε να ελπίζουμε πως έχουμε πολλά βιβλία να προσφέρουμε ακόμα στους αναγνώστες.
Καθώς όμως το Μνημόνιο επεκτείνεται σφόδρα και δεν βλέπουμε να μένει τίποτα όρθιο, προλαβαίνουμε-δεν προλαβαίνουμε να γιορτάσουμε τα 5 χρόνια της Χαραμάδας με ένα παρτάκι στο κέντρο της πόλης.
Έτσι αποφασίσαμε να διοργανώσουμε δύο βραδιές, μία στην Αθήνα και μία στην Πάτρα (από όπου ξεκίνησαν οι Εκδόσεις Χαραμάδα) στις οποίες είστε όλοι καλεσμένοι.
Μαζί μας και τρία νέα βιβλία που δεν έχουν ακόμη κυκλοφορήσει στα βιβλιοπωλεία.


Για όσους βρίσκονται στην Αθήνα:
Σας περιμένουμε όλους στο Cafe-Bar BARHELONA (Εμμανουήλ Μπενάκη 42), την Πέμπτη 26/5 μετά τις 8μμ κι όσο μας πάρει.
Για όσους βρίσκονται στην Πάτρα:
Σας περιμένουμε όλους στο Si Doux (Πατρέως), την Κυριακή 29/5 μετά τις 8μμ κι όσο μας πάρει.

Και τις δύο βραδιές θα μπορείτε να:

- συναντήσετε αρκετούς από τους συγγραφείς μας
- βρείτε πολλά από τα παλαιότερα βιβλία μας με έκπτωση 40% (τιμές που ξεκινούν από 3€)

- βρείτε τα Muzine στην τιμή των 5€ (ακόμα και το διπλό αποχαιρετιστήριο τεύχος μόνο 10€)

- βρείτε όλα τα νέα βιβλία μας που ακόμη δεν έχουν διανεμηθεί σε βιβλιοπωλεία με έκπτωση πάνω από 10%

- να ακούσετε μουσικές επιλογές από Muzine Sessions αλλά και κομμάτια που δεν προλάβαμε να συμπεριλάβουμε στο περιοδικό
- κερδίσετε δώρα-βιβλία

Σας περιμένουμε!
Νεκτάριος Λαμπρόπουλος
Εκδόσεις Χαραμάδα

Τρίτη, 24 Μαΐου 2011

ΥΠΟΜΟΝΗ ΑΓΙΑ

Υπομονή αγία
άγια Υπομονή,
για κόψε πια τ' αστεία
πές μου πότε θα 'ρθεί.
Πόσο θα το προσμένω
και πόσο αυτό θ' αργεί
αυτό που περιμένω 
όλη μου τη ζωή
Οι αμαρτωλές μου σκέψεις
σου ανάβουνε κερί
πρίν να τις καταστρέψεις
άγια Υπομονή
Πόσο θα το προσμένω
και πόσο αυτό θ' αργεί
αυτό που περιμένω 
όλη μου τη ζωή

Και άν δεν θέλει να 'ρθει
μη σώσει και δεν 'ρθεί
και άν δεν θέλει να 'ρθει
να πάει να γαμηθεί.

Παρασκευή, 20 Μαΐου 2011

ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ FM Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΣΙΑΚΟΣ LIVE

Σήμερα στην εκπομπή του
Χάρη Ζαβαλιέρη στον Ανατολικό fm 95.8
από τις 21:00 ως τις 23:00
ο Ανδρέας Τσιάκος
θα πάρει την κιθάρα του,
τα βιβλία του ,
θα τραγουδήσει
και θα απαγγείλει.
Για να ακούσετε την εκπομπή
http://live24.gr/radio/generic.jsp?sid=703
http://www.e-radio.gr/player/player.el.asp?langID=1&sID=664
http://www.anatolikosfm.gr/





Παρασκευή, 13 Μαΐου 2011

ΕΙΜΑΙ ΤΥΧΕΡΟΣ

Θυμήθηκα αυτούς τους στίχους πάλι εχθές το βράδυ.
Τι ωραίο βράδυ αλήθεια.
Είχαν έρθει όλες χαρές μαζεμένες
Ένιωσα οτι η τύχη, μου χτύπησε την πόρτα
μου έριξε μια δυνατή σφαλιάρα ,
αλά Κωνσταντάρας να πούμε,
και αναγνώρισα τα πάντα σ' ένα δευτερόλεπτο.

Ειμαι τυχερος

Ειμαι τυχερος, ειμαι τυχερος
Ειμαι τυχερος, τυχερος

Κι οταν με πληγωνεις
Κι οταν με πουλας
Κι οταν με στριμωχνεις
Μ' εκβιαζεις, μου κολλας

Νιωθω τυχερος, νιωθω τυχερος
Σ' ευχαριστω

Ειμαι τυχερος, ειμαι τυχερος
Ειμαι τυχερος, ειμαι τυχερος, τυχερος

Κι οταν δε με θελεις
Κι οταν με πουλας
Κι οταν με στριμωχνεις
Με βιαζεις, με χτυπας

Νιωθω τυχερος, νιωθω τυχερος
Σ' ευχαριστω

Στίχοι :Γιάννης Αγγελάκας



ΕΔΩ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ


Όλα μπορούμε τελικά να τα αντέξουμε
τη σκλήρη δουλειά,
το δεκάωρο χωρίς πληρωμή,
την απόλυση.
Μπορούμε να αντέξουμε
χωρίς φαγητό,
χωρίς ηλεκτρικό,
χωρίς τραπέζι και υπολογιστή.
Το μυαλό μπορεί άνετα να κατασκευάζει
διαρκώς επιθυμίες,
να βρίσκετε σε κινήση διαρκώς,
να σε απειλει οτί θα πεθάνεις,
οτί θα αρρωστήσεις,
οτι θα καταστραφείς.
Όλα μπορούμε να τα αντέξουμε
την απώλεια, τον θάνατο τον χωρισμό,
το ψέμα, τη μισή αλήθεια,
και το κάλπικο χτύπημα στη πλάτη.
Γνωρίζοντας πως δεν θα δικαιωθεί
κανένας πόθος,
είσαι πιο ήσυχος.
Μπορείς να πας μια βόλτα στα βουνά,
μπορείς να αγκαλιάσεις την μοναξιά
σαν την πιο όμορφη ερωμένη
και να επιστρέψεις πιο δυνατός.
Μπορούμε να αντέξουμε
την θλίψη,
τις κρίσεις πανικού και την μελαγχολία,
χαμογελώντας τρανταχτά στο σκοτάδι.
Κάθε φορά που σκέφτομαι
όλα τελείωσαν,
-δεν θα το ξαναξεχάσω-
πάει δεν υπάρχει ελπίδα
δεν υπάρχει γυρισμός,
πάντα κάτι εκείνες τις στιγμές με δυναμώνει.
Σκέφτομαι πως άντεξα από χειρότερα
πράγματα,
από χειρότερες καταστάσεις.
Σκεφτομαι πως η ζωή είναι ένας κύκλος
και όλα θα ξαναέρθουν
απλώς εγώ θα είμαι έτοιμος αυτή τη φορά
να τα παρατηρήσω με άλλο μάτι,
αλλού θα στρέψω το φακό της κάμερας,
άλλη θα είναι η οπτική γωνία που θα φωτογραφισω,
αλλιώς θα γράψω τις σκέψεις στο χαρτί.
Σκέφτομαι πως εδώ που βρίσκομαι
μετά από συνεχόμενες κατραπακές
είναι καλά,
είναι πολύ καλά
και δεν γίνετε να είναι καλύτερα.

Δευτέρα, 9 Μαΐου 2011

ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΑΡΠΑΞΑΝ ΦΩΤΙΑ

Όσοι δεν άρπαξαν φωτιά
Την ώρα που καιγόσουν,
καλό είναι να σωπαίνουνε
ή να βγουν να γυρεύουνε
τη στάχτη να σου δώσουν.

Όσοι δεν είδαν στο γκρεμό
λουλούδι να ανθίζει,
ας μη μιλούν για ανατολή
αλλού ας δώσουν το φιλί
που τη ζωή χαρίζει.

Όσοι δεν σκάλισαν ευχή
στης μοναξιάς το ράφι,
ας μη μιλάνε για σιωπή
και για της μοίρας το χαρτί
που ότι γράφει γράφει…

Όσοι δεν ήπιανε νερό
την ώρα που πνιγόσουν,
κοντά ποτέ δεν θα βρεθούν
κι ούτε ποτέ θα αρνηθούν
με λόγια να σε σώσουν.

Αυτοί που είδαν ερημιά
Στου κόσμου τη βεράντα
Δεν κοίταξαν το δάκτυλο
Και μ’ ένα τρόπο αλάνθαστο
Θα καίγονται για πάντα

Αυτοί που στάθηκαν στο φως
Με τις σκιές γλεντάνε
Σφίγγουν τα χέρια την αυγή
Κι όταν μιλάνε για φυγή
Για επιστροφή μιλάνε

Αυτοί που χάσαν τα φτερά
Πετάνε με τη σκέψη
μ’ αλήθεια σε ποτίζουνε
το ψέμα το γνωρίζουνε
κι όλα τα ‘χουν πιστέψει

Αυτοί που βρήκαν την αρχή
Στο τέλος κάθε πόνου
Χειροκροτάνε τη  ζωή
Που χόρεψαν ένα πρωί
Στα βλέφαρα του χρόνου

Πέμπτη, 5 Μαΐου 2011

ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ

Δεν τελειώνει έτσι απλά ένα ποίημα,
με μια καλλίγραμη λέξη  ποιητικώς μακιγιαρισμένη
σ' ένα μάγουλο με ακμή που δεν κοιμήθηκε κανένα χάδι,
δεν τελειώνει έτσι απλά ένα ποίημα,
δεν είναι μποτίλια αδειανή με ημερομηνία λήξης
να την ρουφήξεις και να πεις "δεν ξημερώνω απόψε".
Δεν τελειώνει έτσι απλά ένα ποιημα
κάτι άλλο συμβαίνει στην ψησταριά των λέξεων
όταν τρέμουν τα χέρια, όταν ουρλιάζεις στο κενό,
ξέρω δεν είναι μυστήριο,
είναι κουβέρτα που σκεπάζεις το προζύμι  να φουσκώσει,
είναι ταβάνι που δακρύζει,
αλλά δεν τελειώνει έτσι απλά ένα ποίημα
αυτός ο κνησμός μέσα απ' το δέρμα
παραμένει, παραμένει,
περιμένει, περιμένει,
και άντε να τελειώσεις ένα ποίημα
με τέτοιο τίτλο. 

Τετάρτη, 4 Μαΐου 2011

ΝΙΚΟΛΑΣ ΑΣΙΜΟΣ-ΧΑΡΙΣ ΑΛΕΞΙΟΥ- ΤΟ ΠΑΠΑΚΙ





Έχω ένα παπάκι να μου κάνει πα
να μου κάνει πα, πα, πα
Και ένα κουνελάκι που όλο μου κουνάει
που όλο μου κουνάει τ' αφτιά

Και δε μου καίγεται καρφί
αν εσύ περνάς και δε μου ξαναμιλάς

Ίσως να ξανάρθεις όταν θα έχω πια
όταν, θα έχω πια χαθεί
κι ή θα μ' έχουν θάψει ή θα έχω μα-
ή θα έχω μαραθεί

Και ας μη σου καίγεται καρφί
Και ας συνήθισες και ας συνήθισες και εσύ

ΨΕΥΤΙΚΟΣ ΝΤΟΥΝΙΑΣ-ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ



Ψεύτικος είναι ο ντουνιάς και ψεύτικη η ζωή μας
αφού στη μαύρη γη θα πει μια μέρα το κορμί μας
αφού στη μαύρη γης θα πει μια μέρα το κορμί μας.

Όσοι και αν έχουνε λεφτά τίποτα δεν αξίζουν
θα ρθει μια ξαφνική στιγμή σαν το κερί να σβήσουν.

Αυτή την ψεύτικη ζωή πρέπει να τη χαρούμε
πρέπει να τη γλεντήσουμε όπως και να τη βρούμε.

Το χρήμα και την εμορφιά ο χάρος τα μαραίνει
σ' αυτό τον ψεύτικο ντουνιά μόνο η κακία μένει

Τρίτη, 26 Απριλίου 2011

ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΥΣ POWERSTORM






Στην σημερινή εκπομπή
θα παρουσιάσουμε το πρώτο cd των POWERSTORM

http://www.myspace.com/powerstormetal

Στην εκπομπή θα είναι και ο Κώστας Φαλιέρος
όπου θα μας μιλήσει για την μουσική πορεία
των POWERSTORM.





Κάθε Τρίτη από την συχνότητα του Ανατολικού fm 95,8
από τις 21.00-22.00 ο Ανδρέας Τσιάκος
θα παρουσιάζει την εκπομπή:
"ΣΑΝ ΤΗΝ ΞΥΣΤΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΓΟΜΑ"(Ρε τι έχουμε πάθει)!

Μέσω διαδικτύου:
http://live24.gr/radio/generic.jsp?sid=703
http://www.e-radio.gr/player/player.el.asp?langID=1&sID=664
http://www.anatolikosfm.gr/


Τραγούδια, ποιήματα, συνεντεύξεις, παρουσιάσεις, βλακείες
θα τα βρείτε όλα σε μια εκπομπή.

Για επικοινωνία με την εκπομπή
στο τηλέφωνο:
+30 2751026545
στο email:
tsiakosan@gmail.com

Δευτέρα, 18 Απριλίου 2011

ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ (για τον Νίκο Παπάζογλου και τον Μανώλη Ρασούλη)

Μόνο την άνοιξη ταξιδεύουν οι μεγάλοι,
καμμιά τροχιά δεν είναι ελλειπτική,
όλο ευθεία συνεχίζουν
-μόνο την άνοιξη-
χώρις τα δικά μας απαραίτητα,
ξέρεις μια αλλαξιά
ή μια πιστωτική ρε αδερφέ,
 ή με το στομάχι μας να προεξέχει
καθώς προσπερνάμε τη ζωή,
ένα σφύριγμά τους είναι αρκετό
για να γίνουν ένα με το δάσος
των ονείρων,
με τη φωλιά των κεραυνών,
με τη μελωδία της σιωπής.
Πόσες και πόσες σιωπές κουβαλάνε οι μεγάλοι
μα μας έδωσαν μόνο τα τραγούδια τους
για να ξεφαντώνουμε κι εμείς λιγάκι
εσύ στο τραπέζι επάνω,
εσύ στο κρεβάτι δίπλα,
εσύ στο κρύο δωμάτιο,
εσύ στο πουθενά από κάτω,
τι όμορφες και καρπερές σιωπές έχουν οι μεγάλοι
που ξέρουν να ταξιδεύουν μόνο την άνοιξη
γιατί οι μεγάλοι γνωρίζουν
πως την άνοιξη
-μόνο την άνοιξη-
αιώνες τώρα ανασταίνονται οι ψυχές
και τρέχουν πάλι με λερωμένα παπούτσια
να κοκκινίσουν τη μιζέρια μας.

























Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2011

24-3 ΜΕΡΑ ΓΕΝΕΘΛΙΩΝ


Τι να μου πω τώρα
Χρόνια πολλά…
Να ζήσετε…
Και του χρόνου…
Καλές δουλειές…
Νομίζω έχω πέσει θύμα εκμετάλλευσης από την έμπνευση
Στο ταβάνι καρφωμένες λέξεις να κρέμονται ανάποδα
στα παράθυρα πρόσωπα και σώματα
για το καλύτερο μυθιστόρημα που θα γραφτεί
Κι εγώ εδώ, ακίνητος.
Με ένα μολύβι, ακονισμένο μαχαίρι ,
σ’ ένα σημειωματάριο του σωματείου «ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ» 
προσεύχομαι να περάσει η νύχτα των γενεθλίων μου  
και να το ρίξω στην πόρτα 
την ώρα που θα περνά η τούρτα 
και να πετάξω κανα δυο κεράκια κάτω 
έτσι για πλάκα.
Να κλείσω ξαφνικά το παράθυρο
και να πέσω για ύπνο.
Τόση έμπνευση για το τίποτα!

Τρίτη, 22 Μαρτίου 2011

ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΕΝΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ

 
 
 
Κάθε Τρίτη από την συχνότητα του Ανατολικού fm 95,8
από τις 21.00-22.00 ο Ανδρέας Τσιάκος
θα παρουσιάζει την εκπομπή:
"ΣΑΝ ΤΗΝ ΞΥΣΤΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΓΟΜΑ"(Ρε τι έχουμε πάθει)!

Μέσω διαδικτύου:
http://live24.gr/radio/generic.jsp?sid=703
http://www.e-radio.gr/player/player.el.asp?langID=1&sID=664
http://www.anatolikosfm.gr/


Τραγούδια, ποιήματα, συνεντεύξεις, παρουσιάσεις, βλακείες
θα τα βρείτε όλα σε μια εκπομπή.

Για επικοινωνία με την εκπομπή
στο τηλέφωνο:
+30 2751026545
στο email:
tsiakosan@gmail.com

ΜΕ SMS : 958 ΚΕΝΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΟ 54002 (χρέωση 0,25 ¤/sms).


Για όσους δεν προλαβαίνουν να ακούσουν την εκπομπη
μπορούν να επισκέπτονται το blog:
όπου εκεί θα μπορείτε να την ακούτε
πατώντας πάνω στη φωτογραφία με τίτλο ΑΡΧΕΙΟ ΕΚΠΟΜΠΩΝ.

Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2011

ΦΩΣ






Κρύο δωμάτιο,
ο έρωτάς μου σκοτεινός.
Ανάβω φωτιά με τα χέρια μου
κι ύστερα ένα κερί φωτίζεται.
"Σ' ευχαριστώ..." του είπα
"...που φωτίζεις το μικρό μου σαλόνι".
"Τον εαυτό μου φωτίζω.." μου απάντησε 


Σάββατο, 5 Μαρτίου 2011

ΧΑΛΙΛ ΓΚΙΜΠΡΑΝ

(Στο Λίβανο καίγονται ψυχές και σώματα.)

Πρόσεξε τις σκέψεις σου-γίνονται λόγια
Πρόσεξε τα λόγια σου-γίνονται πράξεις
Πρόσεξε τις πράξεις σου-γίνονται συνήθειες
Πρόσεξε τις συνήθειές σου-γίνονται χαρακτήρας
Πρόσεξε το χαρακτήρα σου-γίνεται η μοίρα σου

Ο «άνθρωπος από τον Λίβανο», όπως είναι γνωστός στο ευρύ κοινό, υπήρξε ποιητής, φιλόσοφος και καλλιτέχνης. Γεννήθηκε σαν σήμερα το 1883, στο Μπσαρί της Δημοκρατίας του Λιβάνου. Ο Χαλίλ Γκιμπράν δεν ήταν ένας απλός συγγραφέας, ποιητής ή ζωγράφος. Θεωρήθηκε η διάνοια της εποχής του και όχι τυχαία, καθώς η φήμη του και τα γραπτά του απλώθηκαν πέρα από την Εγγύς Ανατολή.
Πριν η συγγραφή τον κερδίσει ο Χαλίλ Γκιμπράν, ασχολήθηκε με τη ζωγραφική. Πολλά από τα έργα του θεωρήθηκαν σπουδαία γι’ αυτό και πολλά από τα σχέδιά και τους πίνακες του εκτέθηκαν σε πολλά από τα μεγαλύτερα μουσεία του κόσμου, ενώ ο δάσκαλός του Αύγουστος Ροντέν, τον είχε συγκρίνει με τον εξαιρετικό Γουΐλιαμ Μπλέικ.
Τα πρώτου έργα τα έγραψε στην αραβική γλώσσα. Όταν πολύ αργότερα, τα τελευταία χρόνια της ζωής του εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη, άρχισε να γράφει και στην αγγλική γλώσσα. Οι επιρροές από τη Βίβλο αλλά και από τον... Νίτσε είναι εμφανής στα έργα του ενώ τα θέματά του εμπνευσμένα από την αγάπη και το θάνατο ρέουν από το πραγματικό προς το μεταφυσικό.
«Tότε η Αλμήτρα είπε: «Μίλησε μας για την Αγάπη».
Κι εκείνος, ύψωσε το κεφάλι του κι αντίκρισε το λαό κι απλώθηκε βαθιά ησυχία.
Και με φωνή μεγάλη είπε:
«Όταν η αγάπη σε καλεί, ακολούθησέ την, μόλο που τα μονοπάτια της είναι τραχιά κι απότομα. Κι όταν τα φτερά της σε αγκαλιάσουν, παραδώσου, μόλο που το σπαθί που είναι κρυμμένο ανάμεσα στις φτερούγες της μπορεί να σε πληγώσει. Κι όταν σου μιλήσει, πίστεψε την, μ' όλο που η φωνή της μπορεί να διασκορπίσει τα όνειρά σου σαν το βοριά που ερημώνει τον κήπο. Γιατί όπως η αγάπη σε στεφανώνει, έτσι και θα σε σταυρώσει. Κι όπως είναι για το μεγάλωμα σου, είναι και για το κλάδεμά σου. Κι όπως ανεβαίνει ως την κορφή σου και χαϊδεύει τα πιο τρυφερά κλαδιά σου που τρεμοσαλεύουν στον ήλιο, έτσι κατεβαίνει κι ως τις ρίζες σου και ταράζει την προσκόλληση τους στο χώμα.
Σα δεμάτια σταριού σε μαζεύει κοντά της.
Σε αλωνίζει για να σε ξεσταχιάσει.
Σε κοσκινίζει για να σε λευτερώσει από τα φλούδια σου.
Σε αλέθει για να σε λευκάνει.
Σε ζυμώνει ώσπου να γίνεις απαλός.
Και μετά σε παραδίνει στην ιερή φωτιά της για να γίνεις ιερό ψωμί για του Θεού το άγιο δείπνο.
Όλα αυτά θα σου κάνει η αγάπη για να μπορέσεις να γνωρίσεις τα μυστικά της καρδιάς σου και με τη γνώση αυτή να γίνεις κομμάτι της καρδιάς της ζωής» ... γράφει ο Χαλίλ Γκιμπράν στον «Προφήτη».
Τα έργα του μεταφράστηκαν σε πάρα πολλές γλώσσες του κόσμου και άσκησαν μεγάλη επιρροή στην παγκόσμια λογοτεχνία και ποίηση. Το πιο σημαντικό του έργο θεωρείται «Ο προφήτης» ενώ από τα πιο γνωστά είναι: «Νύμφες της Κοιλάδας», «Θύελλες», «Λιτανείες», «Άμμος και Αφρός», «Ιησούς, ο Υιός του Ανθρώπου», «Οι Ερωτικές Επιστολές του Προφήτη», «Ο Προφήτης - Ο Κήπος του Προφήτη».
Στις 10 Απριλίου του 1931, ο Γκιμπράν, σε ηλικία μόνο 48 ετών, θα φύγει από τη ζωή, από κίρρωση του ήπατος. Σύμφωνα με την επιθυμία του ίδιου, η σορός του μεταφέρθηκε για να ταφεί στη μητέρα πατρίδα του, το Μπσαρί.

ΑΛΜΑΝΑΚ ΠΟΙΕΙΝ 2010- ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ!


Το ΑΛΜΑΝΑΚ ΠΟΙΕΙΝ 2010 κυκλοφόρησε. Από την επόμενη βδομάδα σε όλα τα βιβλιοπωλεία ή με αντικαταβολή από σήμερα  ΕΔΩ
Μια ετήσια ποιητική επιθεώρηση με τα "καλύτερα" του 2010.

Για περισσότερες πληροφορίες
ΑΛΜΑΝΑΚ ΠΟΙΕΙΝ facebook

Στίς σελίδες του φιλοξενούνται και κάποια δικά μου ποιήματα.


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Σωτήρης Παστάκας- Σπύρος Αραβανής: Προλογικό Σημείωμα

Pablo Neruda: Αποσπάσματα από «Το Βιβλίο των Ερωτήσεων», μετάφραση-επίμετρο: Γιώργος Μίχος

Αιμίλιος Καλιακάτσος: Παραδοσιακή τυπογραφία και νέα τεχνολογία-παρατηρήσεις και σχόλια ενός τυπογράφου

Aγγελική Ελευθερίου: Δύο Ποιήματα

Α. Β. Στρατής: Μελοποιήσεις Ναπολέοντα Λαπαθιώτη

Διονύσιος Σολωμός: Οκτώ Ιταλικά Ποιήματα, μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής

Anna Akhmatova: Ροζάριο (ερανίσματα), μετάφραση: Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης

Σωτήρης Παστάκας: Συνταγματάρχης Θάνατος: η χρήση και κατάχρηση του αλκοόλ στον Συνταγματάρχη Λιάπκιν

Ευριπίδης Κλεόπας: Ποιήματα

Ingeborg Bachmann: Τρία Ποιήματα, μετάφραση: Γιώργος Καρτάκης

Νίκος Κομιανός: «Ίσως να ‘ναι κι έτσι»… Η «Ισμήνη» του Γιάννη Ρίτσου

Γιώργος Αλισάνογλου: Τρία Ποιήματα

Παναγιώτης Πάκος: Περί λογοκλοπής και άλλων δαιμονίων

Σπύρος Αραβανής: Η Ιστορία ενός Ανθρώπου

Πέτρος Γκολίτσης: Τρία Ποιήματα

Γιώργος Κεντρωτής: Ο Μεταφραστής της Ποίησης

Cesare Pavese: Verra la morte e avra i tuoi occhi: 1 Ποίημα=12 Μεταφράσεις (Δεσύλλας, Tραϊανός, Σινόπουλος, Βλάχος, Δόικας, Κεντρωτής, Κλεόπας, Παππάς, Παστάκας, Τζανάκη, Τριβιζάς, Τσίκεκ-Καραγιάννη)

Γιώργος Βέης: Εισαγωγή στην ποίηση των Μεξικανών του 20ου αιώνα

Μικρή Ανθολογία Νέων Ποιητών Ποιείν: (Θανάσης Αθανάσιος, Λαμπρινή Αιωροκλέους, Μιχάλης Γελασάκης, Κατερίνα Δασκαλάκη, Απόστολος Θηβαίος, Γιάννης Καλκούνος, Ιωάννης Κατσούλης, Αθανασία Κρατημένου, Αφροδίτη Λυμπέρη, Έλενα Μίαρη, Χρήστος Α. Μιχαήλ, Δημήτριος Μουζάκης, Άννα Νιαράκη Μανος Ορφανουδακης, Παύλος Παρασκευαΐδης, Νίκος Πατεράκης, Ειρήνη Σουργιαδάκη, Ιάσωνας Σταυράκης Νίκος Σφαμένος, Ανδρέας Τσιάκος, Παναγιώτης Χαχής, Αντώνης Ψάλτης )

Γιώργος Χαριτωνίδης: Τρία ποιήματα

Paul Eluard: Ποιήματα, μετάφραση: Κώστας Ριτσώνης

Γιάννης Γκούμας: Ford Madox Ford (1873-1939)

Κώστας Ρεούσης: Bossa Kαυλοπυρέσσουσα Nova 3 αντί-ποιήματα

Γιάννης Βαρελλάς: Η κοινωνικότητα της Ποίησης

Άκανθος: Τρία ποιήματα

Barbara Korun: Ποιήματα, μετάφραση: Μαρία Ανδρεαδέλλη

Γιάννης Σκληβανιώτης: Ταυτότητα Ποιητής

Angel Gonzalez: Μικρή Ανθολογία, μετάφραση- επιμέλεια: Νάνσυ Αγγελή

Κώστας Παπαθανασίου: Τρία Ποιήματα

Γιώργος Πήττας: Δύο Ποιήματα

Γιώργος Μύαρης: Κύπρος 20 Ιουλίου 1974: Ανθολόγηση Ποιημάτων

Στράτος Φουντούλης: Άτιτλο

Τετάρτη, 2 Μαρτίου 2011

El Empleo: Ένα animation για τη δουλειά/δουλεία



Η ταινία μικρού μήκους του Santiago "Bou" Grasso από την Αργεντινή, περιγράφει χωρίς λόγια αυτό που βλέπουν όλοι στο καθεστώς της εργασιακής ρουτίνας. Άνθρωποι οι οποίοι έχουν αναγκαστεί να εργάζονται τόσο μηχανικά, που στο τέλος δε διαφέρουν και πολύ από τα αντικείμενα. Το animation αυτό υπογραμμίζει με συμβολικό και έντονο τρόπο, πως η διαφορά μεταξύ δουλειάς και δουλείας είναι ίσως μικρότερη από έναν τόνο.

Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2011

"Ο ΕΡΩΤΑΣ ΕΙΜΑΙ" Ο ΑΝΤΡΕΑΣ ΤΣΙΑΚΟΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ POETRY E- ZINE

Στις σελίδες του ηλεκτρονικου περιοδικού για την ποίηση poetry e-zine
http://www.e-poema.eu/
φιλοξενούνται δύο ποιήματα μου από την καινούρια ποιητική συλλόγη:
"ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΑΝΑΠΝΟΗΣ" εκδόσεις  ΧΑΡΑΜΑΔΑ
Μπορείτε να διαβάσετε τα ποιήματα
ΕΔΩ






Τετάρτη, 2 Φεβρουαρίου 2011

ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΙΝΟΥ (ΕΛΑΧΙΣΤΟΣ ΕΑΥΤΟΣ)- ΣΑΝ ΠΑΙΔΙ




ΣΤΙΧΟΙ-ΜΟΥΣΙΚΗ: ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
ΤΡΑΓΟΥΔΙ: ΦΩΤΗΣ ΣΙΩΤΑΣ

Ξανα στην αγκαλη σου,ξανα σαν μικρο παιδι,
γυναικα αμαραντη,ξανα,σα μικρο παιδι.
Ποτε δεν σε ξεχασα,ποτε,σα μικρο παιδι
θολο φεγγαροφωτο,ποτε,σα μικρο παιδι
Σεληνη δως μου την αλλη σου πλευρα.
Η ανασα ειναι σαν πριονι.
Κοβει το χρονο και σκορπα
στην αχραντη σιγη
φωτια και χιονι
Μακρια σου χανομουνα συχνα,σα μικρο παιδι,
παλιρροια γονιμη,συχνα,σα μικρο παιδι
Αρχαιο κυμα,αρχαια προσμονη.
Η ανασα ειναι σαν πριονι.
Κοβει τον χρονο και σκορπα
στην αχραντη σιγη
φωτια και χιονι.
Ζητω την αγαπη σου,ξανα,σα μικρο παιδι.
γαζελα αναλαφρη,ξανα,σα μικρο παιδι.
Παραδομενος κι απολυτος μαζι.
Η ανασα ειναι σαν πριονι.
Κοβει το χρονο και σκορπα
στην αχραντη σιγη
φωτια και χιονι

Δευτέρα, 31 Ιανουαρίου 2011

Παρασκευή, 28 Ιανουαρίου 2011

ΜΠΟΡΩ ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΝΩ ΤΑ ΟΜΟΡΦΑ ΜΑΤΙΑ

Όνειρα , όνειρα, όνειρα
ξεχειλιζουν στο μικρό μου ανόητο εγκέφαλο
-όπως το χελιδόνι σπάζει το τσόφλι
στη φωλιά και πρωτοανασαίνει-
κορνάρουν στις αρτηρίες και τα νεύρα μου
πολύ κίνηση σήμερα και ούτε ένα πεζοδρόμιο-φλέβα
δεν είναι σε θέση να βρούν
ψάχνουν  παρακαμπτήριες οδούς
και καταλήγουν στα ρουθούνια μου
γίνονται δάκρυ στα μάτια μου
γίνονται δάκρυ στο στόμα μου.
Παλιότερα ξεκινούσαν με το "..Αν.."
μετά με το "Όταν.."
μα σήμερα μπορώ να διακρίνω τις πινακίδες τους
και να διαβάσω "...Τώρα.."
Ο πόνος πρέπει να γυρεύει ευρώ
έξω από τον χώρο στάθμευσης
μα εκέι βρίσκεται μια γάτα που γλείφει τα μουστάκια της
τα λάμπουν τα μάτια της στα φώτα των αυτοκινήτων
και λέω ακόμα μπορώ να διακρίνω τα όμορφα μάτια
τον προσπερνώ και περιμένω στο περίπτερο
χαρτομάντηλα να σκουπίσω το πρόσωπό μου
από τα περισευούμενα  όνειρα.











Τετάρτη, 26 Ιανουαρίου 2011

ΕΝΑ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ ΣΤΙΣ ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ


Ένας τηλεφωνικός κάβουρας
Διασχίζει κάθε μεσημέρι
τα περίπτερα ,αλλάζει δόντια,
και μασουλά ναφθαλίνη.
Συνορεύει με τα μνήματα
των εθνικών στροφών ,
και το μενού του περιλαμβάνει
καπνιστό δέος.

Κατά τα λεγόμενα του
 αρχίζει ανασκαφές
Στα ρουθούνια του έρωτα.

Κυριακή, 23 Ιανουαρίου 2011

ΑΠΡΟΣΚΛΗΤΟΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ



‘Έπαιζα με τα φαντάσματα
-δεν είχες φύγει απ’ την εξώπορτα κι
Σκύλος δεν γαύγισε-
Κυνηγητό και σταχτοπόλεμο  πάνω
σ ένα  καναπέ-φέρετρο ονείρων.
Έκλεινα τα μάτια ,
Μετρούσα δυνατά μέχρι το δέκα
Χώριζαν οι ομάδες
και έμενα μόνος
Με το γόνατο χρόνια σπασμένο
Να τρέχω μέσα στο σκοτεινό δωμάτιο
Με τα «μπουου» και τα «χιχιχιιιι»
Να ακούγονται σαν τροχός που ακονίζει
Μαχαίρια
Κανείς δεν ξύπνησε.
Κανένας δεν τηλεφώνησε στο ασθενοφόρο.
Κοιμόνταν όλοι με μια κούραση βραχνή
Και πικρή σαν κατακάθι.
Ήρθε η σειρά μου να κυνηγήσω και χτύπησε
Στο παράθυρο ένα μικρό φαντασματάκι 
καθώς έτρεχε να μ’ αποφύγει.
-«Χτύπησες» ; το ρώτησα…
Και πριν προλάβει να μου απαντήσει
Σαν απρόσκλητος επισκέπτης εμφανίστηκε
Ο ήλιος και μας κατάστρεψε το παιχνίδι.

Τετάρτη, 19 Ιανουαρίου 2011

20-01-2011







Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Μουσική: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Πρώτη εκτέλεση: Αλκίνοος Ιωαννίδης


Περπατώ
κι όπου με βγάλει θα σταθώ
Θα σταθώ σε μια πόλη πιο μεγάλη
και στο πιο μικρό χωριό

Θα βαδίσω όλους τους δρόμους
κι όταν λίγο κουραστώ
θα πατήσω όλους τους νόμους
την απάντηση να βρω

Κι αν την βρω
θα την ρωτήσω τι είν’ αυτό
τι ειν’ αυτό που μπορώ να σου χαρίσω
πώς μπορώ να χαριστώ

Κι αν μου πει πως δε σου φτάνω
θα ντραπώ και θα πω
ότι ξέρω πως δεν κάνω
μα θα κάνω ό,τι μπορώ

γιατί αύριο γεννιέσαι


ΓΙΑΤΙ ΣΑΝ ΑΥΡΙΟ ΞΑΝΑΓΕΝΝΙΕΣΑΙ...

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Πέμπτη, 13 Ιανουαρίου 2011

ΕΚΠΟΜΠΗ

Η εκπομπή της Τρίτης 11 Ιανουαρίου ανέβηκε στο ΑΡΧΕΙΟ ΕΚΠΟΜΠΩΝ του μπλογκ.

Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΜΟΥ

Είναι ένα θαύμα που με τρώει και με ταΐζει
Κάνει τον κύκλο σαν τετράγωνο να μοιάζει
Κάνει τον κόσμο κάθε μέρα να γυρίζει
βλέπω τον χρόνο στα διαμάντια που χαράζει.

Είναι ένα τραύμα που γελά με τις πληγές μου
Σηκώνει αέρα στα σκουπίδια της ψυχής μου
Βάζει φωτιά στις καινούριες αντοχές μου
Βρέχει το φώς πριν απ’ τη τύφλωσή μου.

Τρίτη, 11 Ιανουαρίου 2011

ΕΚΠΟΜΠΗ

Σήμερα στην εκπομπή
ένα μικρό αφιέρωμα στον πατέρα μου
δεκατρία χρόνια μετά το ταξίδι του.
Μια ώρα με τ' αγαπημένα του τραγούδια.

"Ήταν ωραίος ο Γαλαξίας...;"


Κάθε Τρίτη από την συχνότητα του Ανατολικού fm 95,8
από τις 21.00-22.00 ο Ανδρέας Τσιάκος
θα παρουσιάζει την εκπομπή:
"ΣΑΝ ΤΗΝ ΞΥΣΤΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΓΟΜΑ"(Ρε τι έχουμε πάθει)!

Μέσω διαδικτύου:
http://live24.gr/radio/generic.jsp?sid=703
http://www.e-radio.gr/player/player.el.asp?langID=1&sID=664
http://www.anatolikosfm.gr/


Τραγούδια, ποιήματα, συνεντεύξεις, παρουσιάσεις, βλακείες
θα τα βρείτε όλα σε μια εκπομπή.

Για επικοινωνία με την εκπομπή
στο τηλέφωνο:
+30 2751026545
στο email:
tsiakosan@gmail.com

ΜΕ SMS : 958 ΚΕΝΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΟ 54002 (χρέωση 0,25 ¤/sms).


Για όσους δεν προλαβαίνουν να ακούσουν την εκπομπη
μπορούν να επισκέπτονται το blog:
όπου εκεί θα μπορείτε να την ακούτε
πατώντας πάνω στη φωτογραφία με τίτλο ΑΡΧΕΙΟ ΕΚΠΟΜΠΩΝ.