Παρασκευή, 28 Ιανουαρίου 2011

ΜΠΟΡΩ ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΝΩ ΤΑ ΟΜΟΡΦΑ ΜΑΤΙΑ

Όνειρα , όνειρα, όνειρα
ξεχειλιζουν στο μικρό μου ανόητο εγκέφαλο
-όπως το χελιδόνι σπάζει το τσόφλι
στη φωλιά και πρωτοανασαίνει-
κορνάρουν στις αρτηρίες και τα νεύρα μου
πολύ κίνηση σήμερα και ούτε ένα πεζοδρόμιο-φλέβα
δεν είναι σε θέση να βρούν
ψάχνουν  παρακαμπτήριες οδούς
και καταλήγουν στα ρουθούνια μου
γίνονται δάκρυ στα μάτια μου
γίνονται δάκρυ στο στόμα μου.
Παλιότερα ξεκινούσαν με το "..Αν.."
μετά με το "Όταν.."
μα σήμερα μπορώ να διακρίνω τις πινακίδες τους
και να διαβάσω "...Τώρα.."
Ο πόνος πρέπει να γυρεύει ευρώ
έξω από τον χώρο στάθμευσης
μα εκέι βρίσκεται μια γάτα που γλείφει τα μουστάκια της
τα λάμπουν τα μάτια της στα φώτα των αυτοκινήτων
και λέω ακόμα μπορώ να διακρίνω τα όμορφα μάτια
τον προσπερνώ και περιμένω στο περίπτερο
χαρτομάντηλα να σκουπίσω το πρόσωπό μου
από τα περισευούμενα  όνειρα.











2 σχόλια:

Sharpedon είπε...

Υπέροχο,ιδίως η εικόνα του πρώτου τετράστιχου!

Ανώνυμος είπε...

Απλά τέλειο...