Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2011

24-3 ΜΕΡΑ ΓΕΝΕΘΛΙΩΝ


Τι να μου πω τώρα
Χρόνια πολλά…
Να ζήσετε…
Και του χρόνου…
Καλές δουλειές…
Νομίζω έχω πέσει θύμα εκμετάλλευσης από την έμπνευση
Στο ταβάνι καρφωμένες λέξεις να κρέμονται ανάποδα
στα παράθυρα πρόσωπα και σώματα
για το καλύτερο μυθιστόρημα που θα γραφτεί
Κι εγώ εδώ, ακίνητος.
Με ένα μολύβι, ακονισμένο μαχαίρι ,
σ’ ένα σημειωματάριο του σωματείου «ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ» 
προσεύχομαι να περάσει η νύχτα των γενεθλίων μου  
και να το ρίξω στην πόρτα 
την ώρα που θα περνά η τούρτα 
και να πετάξω κανα δυο κεράκια κάτω 
έτσι για πλάκα.
Να κλείσω ξαφνικά το παράθυρο
και να πέσω για ύπνο.
Τόση έμπνευση για το τίποτα!

1 σχόλιο:

~reflection~ είπε...

Τίποτ εδεν είναι για το... Τιποτε!.....

Γενεθλιάκια λοιπόν....

οι καιροί δεν τα ευνοούν, λενε οι τσιγγανες....

Φροντισε να μεινεις παιδι..

μονο αυτο!!!!

φιλακι....κερακι από εκείνα που έπεσαν......