Πέμπτη, 5 Μαΐου 2011

ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ

Δεν τελειώνει έτσι απλά ένα ποίημα,
με μια καλλίγραμη λέξη  ποιητικώς μακιγιαρισμένη
σ' ένα μάγουλο με ακμή που δεν κοιμήθηκε κανένα χάδι,
δεν τελειώνει έτσι απλά ένα ποίημα,
δεν είναι μποτίλια αδειανή με ημερομηνία λήξης
να την ρουφήξεις και να πεις "δεν ξημερώνω απόψε".
Δεν τελειώνει έτσι απλά ένα ποιημα
κάτι άλλο συμβαίνει στην ψησταριά των λέξεων
όταν τρέμουν τα χέρια, όταν ουρλιάζεις στο κενό,
ξέρω δεν είναι μυστήριο,
είναι κουβέρτα που σκεπάζεις το προζύμι  να φουσκώσει,
είναι ταβάνι που δακρύζει,
αλλά δεν τελειώνει έτσι απλά ένα ποίημα
αυτός ο κνησμός μέσα απ' το δέρμα
παραμένει, παραμένει,
περιμένει, περιμένει,
και άντε να τελειώσεις ένα ποίημα
με τέτοιο τίτλο. 

1 σχόλιο:

~reflection~ είπε...

Κι όμως....

ετσι απλά ορίζεται η Εκκίνηση
ετσι απλά ορίζεται το Τέλος

και στο ενδιάμεσο
ας έχουν χρησιμοποιηθεί Ολα τα Στοιχεία της Φύσης
για να σμιλευτεί η Ιδέα
από Πνοή σε Σάρκα Νοήματος!!!

Σε φιλω..