Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2011

ΠΡΟΝΟΜΙΟ


Ο δρόμος για τον ύπνο
Κι ο δρόμος για το όνειρο
Ποτέ δεν είναι ο ίδιος.
Ο ένας φτάνει από ψηλά
Από τα απάτητα βουνά
Κι απ’ τα κρυμμένα δάση.
Ο άλλος σέρνει στη φωτιά
Τα φτερωτά μας τα κορμιά
Να γιατρευτεί η πλάση.

Και συναντιούνται μόνο
Μια φόρα το χρόνο
και κει μετρούν τον πόνο.

Ο δρόμος για τον έρωτα
Κι ο δρόμος της αγάπης
Ποτέ δεν είναι ο ίδιος.
Ο ένας στέλνει βιαστικά
Μηνύματα και φυλαχτά
Τον χάρο να χορτάσει
Ο δεύτερος δεν προσπαθεί
Μαζί σου ν' αποκοιμηθεί
Κι ίσως σε προσπεράσει.

Μα συναντιούνται μόνο
Μια φόρα το χρόνο
Και κει μεθούν τον πόνο.

Ο δρόμος για τη λευτεριά
Και της σκλαβιάς ο δρόμος
Πάντα ο ίδιος ήταν.
Έχει τον ύπνο αδερφό
Και ένα όνειρο κρυφό
Ποτάμια να σκεπάσει.
Στον έρωτα δίνει ευχές
Και στην αγάπη προσευχές
Μήπως μας ξεγελάσει

Μας συναντά όταν δεν έχουμε
Προνόμιο ν’  αντέχουμε
Στον πόνο πια να τρέχουμε


Δεν υπάρχουν σχόλια: