Δευτέρα, 30 Μαΐου 2011

ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Δεν ξέρω,
Αλλά,
 απ’ τα γεννοφάσκια μου οι γονείς μου  
Πρέπει να προσευχήθηκαν στον Θεό για μένα.

Να μην τρέχω στις καταλήψεις, να μην κάνω κοπάνες, να μην πηγαίνω στα ηλεκτρονικά, στις αίθουσες του κινηματογράφου να μην γράφω συνθήματα, να γυρίζω στο σπίτι νωρίς, να μην λαμβάνω μέρος στις διαδηλώσεις κατά του πολέμου, της ανεργίας, της φτώχειας, να μην φοράω μπλου-τζην ξεθωριασμένα, να μην πηγαίνω στις καφετέριες, να είμαι σοβαρός, να διαβάζω τα βράδια, να μην ακούω μουσική ροκ εν ρολλ, να είμαι πάντα χτενισμένος, να λέω καλημέρα στους γείτονες, να λέω καλησπέρα στους γείτονες, να λέω καληνύχτα στους γείτονες, να μην βρίζω την κοινωνία, να μην βγαίνω έξω όταν κάνει κρύο, να μην γράφω ποιήματα, να τελειώσω τα αγγλικά, να πιάσω δουλειά σε κανένα γραφείο…

Πολλές φορές κάθομαι και αναρωτιέμαι
αν ο Θεός τα άκουσε όλα αυτά!

από το βιλίο "Πόσα ποιήματα χωράει ο σάκος;" εκδ. Χαραμαδα 2007

Παρασκευή, 27 Μαΐου 2011

Κοιμάται, ωρέ, ο «Ομφαλός της Γης»;

της Κατερίνας Μπακογιάννη 

Με προβλημάτιζε αυτές τις μέρες το σύνθημα που ακούστηκε στην Ισπανία: «Ησυχία, μην ξυπνήσουμε τους Έλληνες.» Η πληροφορία κυκλοφόρησε και δεν αμφισβητήθηκε, ούτε ερευνήθηκε. Το φώναζαν, λέει, οι χιλιάδες αγανακτισμένοι Ισπανοί που συγκεντρώθηκαν στην κεντρική πλατεία της Μαδρίτης Puerta del Sol, για να δώσουν μήνυμα στους πολιτικούς ενόψει των εκλογών της Κυριακής. Τα ερωτηματικά μου ήταν τρία και διαφορετικής φύσης μεταξύ τους:

-Γιατί οι Ισπανοί να ασχοληθούν με τέτοια ένταση με τη μικρή (και αναμφισβήτητα κοιμισμένη) Ελλάδα όταν καίγονται οι ίδιοι;

-Τι είδους απειλή συνιστά για το κατεστημένο της Ισπανίας το ότι οι Έλληνες κοιμούνται και δεν πρέπει να ξυπνήσουν από τους διαδηλωτές;

-Γιατί δεν είχα διαβάσει το ίδιο σύνθημα σε καμία από τις ξένες εφημερίδες;

Μέχρι που μίλησα με έναν φίλο μου που γνωρίζει καλά τα ποδοσφαιρικά. Το περασμένο Σάββατο 21 Μαΐου  έπαιζε η Μπαρτσελόνα με τη Μάλαγα στην έδρα της δεύτερης. Τον αγώνα έδειξαν διεθνή τηλεοπτικά δίκτυα και η Conn-x TV. Η Μάλαγα (πες Ολυμπιακός Βόλου) το γνώριζε ότι θα έχανε από τη Μαδρίτη (πες Ολυμπιακός Πειραιώς). Τελικό αποτέλεσμα Μάλαγα 1 - Μπαρτσελόνα 3. Και οι φίλαθλοι της γηπεδούχου, για να πικάρουν τους φιλάθλους και τους παίκτες της Μπαρτσελόνα,  σκέφτηκαν να τους θυμίσουν τις νίκες του Παναθηναϊκού όταν ο πρωταθλητής Ευρώπης στο μπάσκετ έκανε στην ισπανική ομάδα …έξωση από το Final Four μέσα στο σπίτι της. Το πανό σηκώθηκε στο γήπεδο και το είδαν όσοι παρακολουθούσαν τον αγώνα: «Sss silencio, los griegos duermen.» Μπορεί να νικάτε, αλλά κάντε το σιωπηλά, μην ξυπνήσουν οι Έλληνες και σας «κανονίσουν» ξανά.

Αυτοί είμαστε. Πήραμε ένα σύνθημα του γηπέδου και το μεταφέραμε στα καθ’ ημάς. Μετατρέψαμε μια πληροφορία όπως μας βολεύει. Προσθέσαμε τον μύθο ότι η ισπανική πολιτική σκηνή και η ισπανική κοινωνία μας έχουν στο κέντρο της προσοχής τους. Είτε είμαστε πτωχοί, είτε όχι, βαυκαλιζόμαστε ότι είμαστε πάντοτε το κέντρο του κόσμου. Ο «Ομφαλός της Γης». Έτσι νομίζουμε.

Μήπως το ίδιο σύνθημα φώναζαν οι διαδηλωτές και στην πλατεία Ταχρίρ στο Κάϊρο αλλά δεν το ακούσαμε τότε;

Θέλει προσοχή η διαχείριση της αλήθειας. Έτσι ξεκινούν τα «καπελώματα». Και θα ήταν κρίμα αυτό να συμβεί σε μεγάλες αυθόρμητες διαδηλώσεις όπως οι χθεσινές.

πηγή

Τετάρτη, 25 Μαΐου 2011

ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ 5 ΧΡΟΝΙΑ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΧΑΡΑΜΑΔΑ ΣΕ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΠΑΤΡΑ



Όταν εκδόθηκε το πρώτο βιβλίο των εκδόσεων, το ημερολόγιο ήταν στο 2006. Σήμερα, 5 χρόνια μετά, συνεχίζουμε, παρόλες τις δυσκολίες, να αγαπάμε την ποίηση και την πεζογραφία, να έχουμε αφήσει παρακαταθήκη ένα πανέμορφο μουσικό περιοδικό και να συνεχίζουμε να ελπίζουμε πως έχουμε πολλά βιβλία να προσφέρουμε ακόμα στους αναγνώστες.
Καθώς όμως το Μνημόνιο επεκτείνεται σφόδρα και δεν βλέπουμε να μένει τίποτα όρθιο, προλαβαίνουμε-δεν προλαβαίνουμε να γιορτάσουμε τα 5 χρόνια της Χαραμάδας με ένα παρτάκι στο κέντρο της πόλης.
Έτσι αποφασίσαμε να διοργανώσουμε δύο βραδιές, μία στην Αθήνα και μία στην Πάτρα (από όπου ξεκίνησαν οι Εκδόσεις Χαραμάδα) στις οποίες είστε όλοι καλεσμένοι.
Μαζί μας και τρία νέα βιβλία που δεν έχουν ακόμη κυκλοφορήσει στα βιβλιοπωλεία.


Για όσους βρίσκονται στην Αθήνα:
Σας περιμένουμε όλους στο Cafe-Bar BARHELONA (Εμμανουήλ Μπενάκη 42), την Πέμπτη 26/5 μετά τις 8μμ κι όσο μας πάρει.
Για όσους βρίσκονται στην Πάτρα:
Σας περιμένουμε όλους στο Si Doux (Πατρέως), την Κυριακή 29/5 μετά τις 8μμ κι όσο μας πάρει.

Και τις δύο βραδιές θα μπορείτε να:

- συναντήσετε αρκετούς από τους συγγραφείς μας
- βρείτε πολλά από τα παλαιότερα βιβλία μας με έκπτωση 40% (τιμές που ξεκινούν από 3€)

- βρείτε τα Muzine στην τιμή των 5€ (ακόμα και το διπλό αποχαιρετιστήριο τεύχος μόνο 10€)

- βρείτε όλα τα νέα βιβλία μας που ακόμη δεν έχουν διανεμηθεί σε βιβλιοπωλεία με έκπτωση πάνω από 10%

- να ακούσετε μουσικές επιλογές από Muzine Sessions αλλά και κομμάτια που δεν προλάβαμε να συμπεριλάβουμε στο περιοδικό
- κερδίσετε δώρα-βιβλία

Σας περιμένουμε!
Νεκτάριος Λαμπρόπουλος
Εκδόσεις Χαραμάδα

Τρίτη, 24 Μαΐου 2011

ΥΠΟΜΟΝΗ ΑΓΙΑ

Υπομονή αγία
άγια Υπομονή,
για κόψε πια τ' αστεία
πές μου πότε θα 'ρθεί.
Πόσο θα το προσμένω
και πόσο αυτό θ' αργεί
αυτό που περιμένω 
όλη μου τη ζωή
Οι αμαρτωλές μου σκέψεις
σου ανάβουνε κερί
πρίν να τις καταστρέψεις
άγια Υπομονή
Πόσο θα το προσμένω
και πόσο αυτό θ' αργεί
αυτό που περιμένω 
όλη μου τη ζωή

Και άν δεν θέλει να 'ρθει
μη σώσει και δεν 'ρθεί
και άν δεν θέλει να 'ρθει
να πάει να γαμηθεί.

Παρασκευή, 20 Μαΐου 2011

ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ FM Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΣΙΑΚΟΣ LIVE

Σήμερα στην εκπομπή του
Χάρη Ζαβαλιέρη στον Ανατολικό fm 95.8
από τις 21:00 ως τις 23:00
ο Ανδρέας Τσιάκος
θα πάρει την κιθάρα του,
τα βιβλία του ,
θα τραγουδήσει
και θα απαγγείλει.
Για να ακούσετε την εκπομπή
http://live24.gr/radio/generic.jsp?sid=703
http://www.e-radio.gr/player/player.el.asp?langID=1&sID=664
http://www.anatolikosfm.gr/





Παρασκευή, 13 Μαΐου 2011

ΕΙΜΑΙ ΤΥΧΕΡΟΣ

Θυμήθηκα αυτούς τους στίχους πάλι εχθές το βράδυ.
Τι ωραίο βράδυ αλήθεια.
Είχαν έρθει όλες χαρές μαζεμένες
Ένιωσα οτι η τύχη, μου χτύπησε την πόρτα
μου έριξε μια δυνατή σφαλιάρα ,
αλά Κωνσταντάρας να πούμε,
και αναγνώρισα τα πάντα σ' ένα δευτερόλεπτο.

Ειμαι τυχερος

Ειμαι τυχερος, ειμαι τυχερος
Ειμαι τυχερος, τυχερος

Κι οταν με πληγωνεις
Κι οταν με πουλας
Κι οταν με στριμωχνεις
Μ' εκβιαζεις, μου κολλας

Νιωθω τυχερος, νιωθω τυχερος
Σ' ευχαριστω

Ειμαι τυχερος, ειμαι τυχερος
Ειμαι τυχερος, ειμαι τυχερος, τυχερος

Κι οταν δε με θελεις
Κι οταν με πουλας
Κι οταν με στριμωχνεις
Με βιαζεις, με χτυπας

Νιωθω τυχερος, νιωθω τυχερος
Σ' ευχαριστω

Στίχοι :Γιάννης Αγγελάκας



ΕΔΩ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ


Όλα μπορούμε τελικά να τα αντέξουμε
τη σκλήρη δουλειά,
το δεκάωρο χωρίς πληρωμή,
την απόλυση.
Μπορούμε να αντέξουμε
χωρίς φαγητό,
χωρίς ηλεκτρικό,
χωρίς τραπέζι και υπολογιστή.
Το μυαλό μπορεί άνετα να κατασκευάζει
διαρκώς επιθυμίες,
να βρίσκετε σε κινήση διαρκώς,
να σε απειλει οτί θα πεθάνεις,
οτί θα αρρωστήσεις,
οτι θα καταστραφείς.
Όλα μπορούμε να τα αντέξουμε
την απώλεια, τον θάνατο τον χωρισμό,
το ψέμα, τη μισή αλήθεια,
και το κάλπικο χτύπημα στη πλάτη.
Γνωρίζοντας πως δεν θα δικαιωθεί
κανένας πόθος,
είσαι πιο ήσυχος.
Μπορείς να πας μια βόλτα στα βουνά,
μπορείς να αγκαλιάσεις την μοναξιά
σαν την πιο όμορφη ερωμένη
και να επιστρέψεις πιο δυνατός.
Μπορούμε να αντέξουμε
την θλίψη,
τις κρίσεις πανικού και την μελαγχολία,
χαμογελώντας τρανταχτά στο σκοτάδι.
Κάθε φορά που σκέφτομαι
όλα τελείωσαν,
-δεν θα το ξαναξεχάσω-
πάει δεν υπάρχει ελπίδα
δεν υπάρχει γυρισμός,
πάντα κάτι εκείνες τις στιγμές με δυναμώνει.
Σκέφτομαι πως άντεξα από χειρότερα
πράγματα,
από χειρότερες καταστάσεις.
Σκεφτομαι πως η ζωή είναι ένας κύκλος
και όλα θα ξαναέρθουν
απλώς εγώ θα είμαι έτοιμος αυτή τη φορά
να τα παρατηρήσω με άλλο μάτι,
αλλού θα στρέψω το φακό της κάμερας,
άλλη θα είναι η οπτική γωνία που θα φωτογραφισω,
αλλιώς θα γράψω τις σκέψεις στο χαρτί.
Σκέφτομαι πως εδώ που βρίσκομαι
μετά από συνεχόμενες κατραπακές
είναι καλά,
είναι πολύ καλά
και δεν γίνετε να είναι καλύτερα.

Δευτέρα, 9 Μαΐου 2011

ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΑΡΠΑΞΑΝ ΦΩΤΙΑ

Όσοι δεν άρπαξαν φωτιά
Την ώρα που καιγόσουν,
καλό είναι να σωπαίνουνε
ή να βγουν να γυρεύουνε
τη στάχτη να σου δώσουν.

Όσοι δεν είδαν στο γκρεμό
λουλούδι να ανθίζει,
ας μη μιλούν για ανατολή
αλλού ας δώσουν το φιλί
που τη ζωή χαρίζει.

Όσοι δεν σκάλισαν ευχή
στης μοναξιάς το ράφι,
ας μη μιλάνε για σιωπή
και για της μοίρας το χαρτί
που ότι γράφει γράφει…

Όσοι δεν ήπιανε νερό
την ώρα που πνιγόσουν,
κοντά ποτέ δεν θα βρεθούν
κι ούτε ποτέ θα αρνηθούν
με λόγια να σε σώσουν.

Αυτοί που είδαν ερημιά
Στου κόσμου τη βεράντα
Δεν κοίταξαν το δάκτυλο
Και μ’ ένα τρόπο αλάνθαστο
Θα καίγονται για πάντα

Αυτοί που στάθηκαν στο φως
Με τις σκιές γλεντάνε
Σφίγγουν τα χέρια την αυγή
Κι όταν μιλάνε για φυγή
Για επιστροφή μιλάνε

Αυτοί που χάσαν τα φτερά
Πετάνε με τη σκέψη
μ’ αλήθεια σε ποτίζουνε
το ψέμα το γνωρίζουνε
κι όλα τα ‘χουν πιστέψει

Αυτοί που βρήκαν την αρχή
Στο τέλος κάθε πόνου
Χειροκροτάνε τη  ζωή
Που χόρεψαν ένα πρωί
Στα βλέφαρα του χρόνου

Πέμπτη, 5 Μαΐου 2011

ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ

Δεν τελειώνει έτσι απλά ένα ποίημα,
με μια καλλίγραμη λέξη  ποιητικώς μακιγιαρισμένη
σ' ένα μάγουλο με ακμή που δεν κοιμήθηκε κανένα χάδι,
δεν τελειώνει έτσι απλά ένα ποίημα,
δεν είναι μποτίλια αδειανή με ημερομηνία λήξης
να την ρουφήξεις και να πεις "δεν ξημερώνω απόψε".
Δεν τελειώνει έτσι απλά ένα ποιημα
κάτι άλλο συμβαίνει στην ψησταριά των λέξεων
όταν τρέμουν τα χέρια, όταν ουρλιάζεις στο κενό,
ξέρω δεν είναι μυστήριο,
είναι κουβέρτα που σκεπάζεις το προζύμι  να φουσκώσει,
είναι ταβάνι που δακρύζει,
αλλά δεν τελειώνει έτσι απλά ένα ποίημα
αυτός ο κνησμός μέσα απ' το δέρμα
παραμένει, παραμένει,
περιμένει, περιμένει,
και άντε να τελειώσεις ένα ποίημα
με τέτοιο τίτλο. 

Τετάρτη, 4 Μαΐου 2011

ΝΙΚΟΛΑΣ ΑΣΙΜΟΣ-ΧΑΡΙΣ ΑΛΕΞΙΟΥ- ΤΟ ΠΑΠΑΚΙ





Έχω ένα παπάκι να μου κάνει πα
να μου κάνει πα, πα, πα
Και ένα κουνελάκι που όλο μου κουνάει
που όλο μου κουνάει τ' αφτιά

Και δε μου καίγεται καρφί
αν εσύ περνάς και δε μου ξαναμιλάς

Ίσως να ξανάρθεις όταν θα έχω πια
όταν, θα έχω πια χαθεί
κι ή θα μ' έχουν θάψει ή θα έχω μα-
ή θα έχω μαραθεί

Και ας μη σου καίγεται καρφί
Και ας συνήθισες και ας συνήθισες και εσύ

ΨΕΥΤΙΚΟΣ ΝΤΟΥΝΙΑΣ-ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ



Ψεύτικος είναι ο ντουνιάς και ψεύτικη η ζωή μας
αφού στη μαύρη γη θα πει μια μέρα το κορμί μας
αφού στη μαύρη γης θα πει μια μέρα το κορμί μας.

Όσοι και αν έχουνε λεφτά τίποτα δεν αξίζουν
θα ρθει μια ξαφνική στιγμή σαν το κερί να σβήσουν.

Αυτή την ψεύτικη ζωή πρέπει να τη χαρούμε
πρέπει να τη γλεντήσουμε όπως και να τη βρούμε.

Το χρήμα και την εμορφιά ο χάρος τα μαραίνει
σ' αυτό τον ψεύτικο ντουνιά μόνο η κακία μένει