Κυριακή, 25 Μαρτίου 2012

ΑΣ ΣΤΕΓΝΩΣΕΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Σήμερα,
όλοι κοίταζαν την παρέλαση,
τις σημαίες που ανέμιζαν στα μπαλκόνια των σπιτιών,
την αποκριάτικη εξέδρα των επισήμων,
τις ανοιχτές παλάμες των αγανακτισμένων,
τα πιάτα με τον μπακαλιάρο σκορδαλιά,
τις ειδήσεις και τα έκτακτα δελτία,
την αστυνομία να φορά πολιτικές χειροπέδες,
τα μουσκεμένα μπούτια της σημαιοφόρου.
Σήμερα,
όλοι μιλούσαν για τον Μακρυγιάννη,
τον Καραϊσκό και για τα φλάμπουρα της ελευθερίας,
δηλώσεις επί δηλώσεων για την κρίση,
τα οικονομικά και την ανεργία,
αναμέσα στο:
"φέρε ακόμη μια μπύρα ,
ή τι ωραία που είναι η σημαιοφόρος του 2ου Λυκείου,
ή τι κάνεις αγάπη μου, καιρό είχαμε να βρεθούμε,
ή  στο καιρός να αλλάξουμε την Ελλάδα.

Σήμερα το πρωί,
κανείς δεν σκέφτηκε την άνοιξη και την κυριακάτικη βόλτα
στον τάφο του Νίκου Γκάτσου,
μονάχα τα κοκόρια της γειτονικής αυλής 
στήθηκαν σαν ουράνιο τόξο, καμαρωτά,
κοκοριζοντας μπροστά απ' τις τσιμεντένιες ώρες.

Σήμερα,
τέντωσα σε μια σφεντόνα την θλίψη μου
την πέταξα μακριά
πριν μεγαλώσει σαν παπαρούνα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: