Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2012

ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΓΓΕΛΑΚΑΣ- ΝΙΚΟΣ ΒΕΛΙΩΤΗΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ



Ο κόσμος μου θυμίζει

Αγγελάκας Γιάννης
Μουσική/Στίχοι: Βελιώτης Νίκος/Αγγελάκας Γιάννης


Ο κόσμος μου θυμίζει
Γρανάζι που γυρίζει
Χωρίς να ξέρει γιατί
Γρανάζι που γυρίζει
Που ξεφυσάει και τρίζει
Σα μια τρελή μηχανή


Ο κόσμος μου θυμίζει
Ναυάγιο που αρμενίζει
Σε θάλασσα πλαστική
Ναυάγιο που νομίζει
Πελάγη πως διασχίζει
Ενώ δεν είναι πια εκεί

Κι όταν δεν με ορίζει
Με κυνηγάει με βρίζει
Μα εγώ το σκάω σαν παιδί
Ο κόσμος που βουίζει
Παλεύοντας να κρύψει
Τη νεκρική του σιωπή


Οι ανάσες των λύκων(All Together)2005

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2012

ΑΤΙΤΛΟ #1

Ξεκινώ απ’ την καινούρια αρχή του απροσδόκητου.
Συμβουλεύω τις εικόνες μου να μην δώσουν
Την διορατικότητα τους, σε όλη αυτή την οφθαλμαπάτη.
Παρηγορώ τον μελλοθάνατο γείτονά μου.
Δεν τον αφήνω να τις αρπάξει.
«μια μέρα…»
Είναι η ευχή που επινοούμε
Για να κατασταλάξουμε την ελπίδα.
Η στιγμή ας αφεθεί ελεύθερη.
Απροσδιόριστη.
Παραμονεύω για το κλάμα
Της έλλειψης χρησιμότητας
Για κάθε πράξη ή απραξία.
Είμαι ο αλήτης μιας λογικής
Που οικειοθελώς δεν καρποφορεί…
…ακόμα!
Η χαρά της περιφρόνησης
Το γέλιο του χλευασμού.
Το ανάπηρο σου λεξιλόγιο.
Ό,τι έχεις σκαρφιστεί για να πληγώνει.
Ό,τι έχεις επινοήσει για να ενθουσιάσει.
Είμαι οτιδήποτε εκτός από ένα τέλος,
Μια αρχή ή  μία μέση.
Είμαι όλα αυτά μαζί κι ας μην είμαι.



Από την ποιητική συλλογή :"Πόσα ποιήματα χωράει ο σάκος;" Εκδόσεις Χαραμάδα 2007



Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2012

Μαρίζα Κωχ - Στο 'πα και στο ξαναλέω



παραδοσιακό-διασκευή Μαρίζα Κωχ

Στο 'πα και στο ξαναλέω
στο γιαλό μην κατεβείς (δις)

κι ο γιαλός κάνει φουρτούνα
και σε πάρει και χαθείς (δις)

Κι αν με πάρει που με πάει
κάτω στα βαθιά νερά (δις)

κάνω το κορμί μου βάρκα
και τα χέρια μου κουπιά
το μαντήλι μου πανάκι
μπαινοβγαίνω στη στεριά

Στο 'πα και στο ξαναλέω
μη μου γράφεις γράμματα (δις)

γιατί γράμματα δεν ξέρω
κι αρχινώ τα κλάμματα (δις)





Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2012

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ

Εσύ!
Εσένα που αγάπησα.
Κοίτα άμα πιεις κι όπως πάντα μεθύσεις
μην πεις ποτέ πως μ’ αγάπησες
Δε θ’ άφηνες να γίνω πλατανόφυλλο
σε ξεροπόταμους να πλέω…


Από τη συλλογή "O μήνας των παγωμένων σταφυλιών"