Κυριακή, 8 Απριλίου 2012

ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΧΗ ΑΔΕΙΑ

Σκεφτόμουνα τον πόνο μου
μα πιο πολύ πονούσα,
σκεφτόμουνα τον φόβο μου
και  δεν πολυμιλούσα.
Σκεφτόμουνα την πείνα μου
και πιο πολύ πεινούσα
σκεφτόμουνα το μέλλον μου
τον δρόμο μου ξεχνούσα.

Ώσπου μια νύχτα φωτεινή
στάθηκε η σκέψη μου γυμνή
με την απόχη άδεια,
το θλιβερό της παραβάν
κάτι κορίτσια τώρα το τραβάν
σ’ ολάνθιστα λιβάδια.

Σκεφτόμουν τις ανάγκες μου
και πιο πολλά ζητούσα
έτρεχα και λαχάνιαζα
μα πιο πολύ αργούσα.
Σκεφτόμουνα την τύχη μου
σαν άτυχος γυρνούσα
σκεφτόμουνα το μέλλον μου
Τον δρόμο μου ξεχνούσα

Ώσπου μια νύχτα φωτεινή
στάθηκε η σκέψη μου γυμνή
με την απόχη άδεια
το θλιβερό της παραβάν
κάτι κορίτσια τώρα το τραβάν
σ’ ολάνθιστα λιβάδια.

Κυριακή, 1 Απριλίου 2012

ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΓΓΕΛΑΚΑΣ- ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ



 Δεν ξέρω οι θεοί ακόμα τι μου οφείλουν
Όσο κοιμάμαι αυτοί μοιράζουν τα χαρτιά
Έξω απ'την πόρτα σου να λιώνω θα με στείλουν
Ή στο κρεβάτι σου να κλαίω από χαρά

Τα δάκρυά μου είναι ένα διάφανο ποτάμι
Ορμάει μέσα σου γκρεμίζει ό,τι βρει
Και μεθυσμένο σού φωνάζει έλα να φύγουμε μαζί

Ή μοναξιά σου είναι ένα βρώμικο λιμάνι
Κανείς δεν θέλει στα νερά του να σταθεί
Μην την ακούς όταν μιλάει,
κάψε ό,τι πρέπει να καεί

Σου λέω μην βιάζεσαι δεν ξέρεις πού έχεις φτάσει
Ξυπνάς μια μέρα μ'ένα υπέροχο φιλί
Και όσα για πάντα είχες χάσει
Για πάντα έχουν σωθεί

Μην στέκεις μόνη εκεί κάτω στο πηγάδι
Ή αγάπη μου ήδη σου έχει ρίξει το σκοινί
Και μεθυσμένη σού φωνάζει έλα να φύγουμε μαζί

Ή μοναξιά σου είναι ένα ψευτικό σημάδι
Μέσ'την καρδιά σου ζωγραφίζει μια πληγή
Μην την ακούς όταν μιλάει,
κάψε ό,τι πρέπει να καεί

Σου λέω μην βιάζεσαι δεν ξέρεις πού έχεις φτάσει
Ξυπνάς μια μέρα μ'ένα υπέροχο φιλί
Και όσα για πάντα είχες χάσει
Για πάντα έχουν σωθεί

Μην στέκεις μόνη εκεί κάτω στο πηγάδι
Ή αγάπη μου ήδη σου έχει ρίξει το σκοινί
Και μεθυσμένη σού φωνάζει έλα να φύγουμε μαζί

Σου λέω μην βιάζεσαι δεν ξέρεις πού έχεις φτάσει
Ξυπνάς μια μέρα μ'ένα υπέροχο φιλί
Και όσα για πάντα είχες χάσει
Για πάντα έχουν σωθεί