Σάββατο, 23 Αυγούστου 2014

Η ΤΡΑΜΠΑΛΑ

Δίπλα απ' το χάος τραμπαλίζουμε,
κρατάς μαχαίρι κοφτερό
και μια αρρώστια χαρτογραφημένη ανάποδα
από τα σύμβολα
πετάς στην φωτιά.
Δοκιμάζω και καίγομαι.

Η αφέλεια μου είναι για το Γκίνες.

Γιορτάζουμε που είμαστε ζωντανοί και σήμερα,
αρκετά πληρώσαμε στις συνταγές των φαρμακοποιών,
με δυο- τρεις σταγόνες έγκλημα στην οθόνη
οργανώνουμε το μέλλον μας.
Τι σημασία έχει ο χρόνος και η κούραση
όταν διαλέγω κουπόνια από τα μάτια σου,
ιδανικά τα χείλη σου δεν ξεστόμισαν ποτέ,
μου έστρωσες να κοιμηθώ στο άπειρο
και ξύπνησα στο κβαντικό σου πεδίο
αναμαλλιασμένος και γεμάτος τρυφερότητα
σου είπα " οι ξένοι ,ενδεχομένως, που μας ρυπαίνουν τ' όνειρο
είμαστε εμείς δίχως ρούχα,
είμαστε εμείς οι νικημένοι ,
είμαστε εμείς που λατρέψαμε το τίποτα".
Δακτυλικά αποτυπώματα από τον ουρανιο Λόγο
κανείς δεν ζήτησε,
νερό από την φωτιά κανείς δεν πήρε,
αν ρωτήσεις τους δρόμους το όνομά τους
οι χάρτες θα κρεμαστούν στα σχολικά βιβλία,
τα φανάρια και οι πινακίδες
στις σχολές οδήγων θα κάνουν απεργία.
Εύχομαι να με θυμηθείς
όταν δεν θα  τσιμπά το δόλωμά σου,
πριν ,ασθαίνομοντας, παράφωνα
μου τραγουδήσεις:"Είμαι τυχερός, νιώθω τυχερός..."
λιβανίζοντας τις κατάρες στα σακατεμένα κουζινικά
στο νεροχύτη του έρωτα.
Στην ουτοπία δεν ρίχνει ζάρια ο θάνατος
τζογάρει στις μπανανόφλουδες ο πίθηκος μέσα μας,
όποιος διαλέγει λογική στάνταρ άσσο
στο κουπόνι της ζωής
να έρθει να λογαριάσουμε τα χνώτα μας κάποια στιγμή,
μήπως εγώ που ξόδεψα χρόνια δώδεκα
στον τάφο επάνω του πατέρα μου,
για να δικαιολογήσω την αναπηρία μου,
βγάλω τα σπασμένα.
Θα τραγουδήσω μεταγλωτισμένους καημούς
στο νησί σου,
ρωτώντας κάθε παγετό " που πάει για το ανεκπλήρωτο;".
Στα γενέθλια της εποχής μου
ντυμένος αρλεκίνος ο Καρυωτάκης
κρατά την τούρτα,
κεράκι είναι τα ποιήματα
που σβήνουν και ξανανάβουν,
οι συγγενείς λένε πως δεν με ξέρουν
μου ζητάν να φύγω
μα κανείς δεν τους είπε πως είμαι η ευχή
του μικρού τους  παιδιού.
Ξεπληρώνω τα χρέη μου στην ασημαντότητα
βασιλεύω στο Δέλτα του Ινάχου ποταμού,
και τραμπαλίζω δίπλα από το χάος
που συνέπεσε στην αυλή σου να εκβάλλει.

 






Δεν υπάρχουν σχόλια: