Σάββατο, 25 Ιανουαρίου 2014

ΑΤΙΤΛΟ

Διασκεδάσε τις νύχτες μας
σε ποτάμια και σ' ερήμους.

Κρανία και κόρακες
πλήθος τα οστά που χτίσαν τον καινούριο μας σπίτι,
αριστερόστροφο παραμύθι,
-γιορτή του Θεού-
χαστούκι στη λογική,
ανέστιοι στην δική μας χώρα.

Στην μεγάλη οθόνη αγκαλιάζονται οι ζωντανοί,
δικάζουν στο επόμενο σταθμό τις ιδέες μας,
εκτυπώνουν τα δικαιώματά μας,
περπατάμε στις γειτονιές των αταξίδευτων ρολογιών.

Δεν ξέρω τι ώρα δείχνουν τα ρολόγια σας!

Το ημερολόγιο των εντυπώσεων άγραφο.

Πες μου πως να σκέφτομαι ,
πες μου πως να αγαπώ,
πες μου πως να περπατώ,
-μαθαίνω να ζώ προσκοπικά-
πως θα πεθάνω μάθε μου,
στείλε μου οδηγίες για να ψαχουλεύω τις τσέπες μου,
μεγάλε Αρχηγέ που δεν σ' έχω συναντήσει ποτέ.


Ποιά περηφάνια με κάνει να κρύβομαι
σ' ένα αμίλητο υπόγειο;


Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ

Δεν θα πεθάνω στο ίδιο χώμα
ή ανάμεσα στις πλάκες του πεζοδρομίου
που κάποια παλάμη τρομαγμένη από τα χρώματα
των σπόρων ,
με βία με πέταξε.

Θα χορεύω σ' ένα καλάθι
στις νυχτερινές πίστες,
μ' ένα "ώπα" θα στροβιλιστώ,
και θα εισπνεύσω για τελευταία φορά
μελωδίες σκύλων από
την ραχοκοκκαλιά μου .