Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2015

ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΑΕΡΑ

Οι φίλοι,
στη πόλη με περίμεναν
μα εγώ βουνά σκαρφάλωνα.

Τα εισητήρια μου τρυπημένα
για τον εξώστη του ονείρου,
πέτρες ματωμένες τα καθίσματα,
γη ταλαιπωρημένη η σκοτεινή αίθουσα.

Στέγνωσε η ανάσα μου
κι έγινε βήχας η εκπνοή,
μα κρατώ ακόμη το στέρνο μου
υγρό για να κυλάω.

Δεν περιμένω τα πουλιά
για να πετάξω,
δεν περίμενα τον ύπνο
για να ονειρευτώ.

Καθαρίζω τα νεφρά μου
Τα σαββατόβραδα
Κι αναλογίζομαι
Τους πληγωμένους κάδους
Των νεκρών δρόμων.

-Όσα σκορπίζει το κεφάλι μου
τα συναντώ στα πόδια μου.-

Δεν περιμένω τα πουλιά
Για να πετάξω.


Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2015

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΠΥΡΟΥ - ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΣΙΑΚΟΣ 3o ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΣΑΡΔΑΜ 2015










Η παράσταση είναι από το ΘΕΑΤΡΟ ΕΝΑ στην Λεμεσό την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2015.
Δημήτρης Σπύρου(Acapella Solo Loop) : Μουσική.
Ανδρέας Τσιάκος : Ποιήματα , απαγγελία.

Ακούγονται τα ποιήματα : Κληρονόμος , από το βιβλίο του Ανδρέα Τσιάκου : "ΠΟΣΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΧΩΡΑΕΙ Ο ΣΑΚΟΣ;" εκδόσεις Χαραμάδα 2007 , Φιάλη Χωροχρόνου- ανέκδοτο, Οι Άρρωστες Πολιτείες -ανέκδοτο.

Περισσότερες πληροφορίες:
Ανδρέας Τσιάκος : http://tsiakos.blogspot.gr/


ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΣ

Είμαι ο μοναδικός κληρονόμος
ενός ησυχαστηρίου στην άκρη της πόλης.
Είμαι μια γυναίκα νιόπαντρη
με τον μήνα του μέλιτος στα πόδια της.
ένα κουμπί πουκάμισου ριγέ,
η επικίνδυνη στροφή του δρόμου.
Το αλεξίσφαιρο που δεν φορέθηκε
είμαι
και ο πρώτος που γύρισε απ' την πλατεία
στο σπίτι του , τραγουδώντας.
Καδένα στο λαιμό φτωχού παιδιού,
κλέφτης μεταχειρισμένων αυτοκινήτων
είμαι.

Ένα καζάνι νερό για πλύσιμο.
Η καμπούρα του ποιητή !

Είμαι σκιά σε δρόμους σκοτεινούς
ήλιος μέσα στον ήλιο της υπαίθρου.
Ο μοναδικός κληρονόμος
ενός ησυχαστηρίου είμαι,
κάπου,
στην άκρη της πόλης


ΦΙΑΛΗ ΧΩΡΟΧΡΟΝΟΥ

Αναπνέω την κάπνα των ερειπίων.
Μητέρα των αναπάντεχων θαυμάτων
έγινε το φωτιστικό της υπόγειας κουζίνας.
Κρυώνω από ατυχία
και κατασκευάζω πάζλ από τσίγκινα κουτάκια
κονσέρβας.
Ανανεώνω κάθε τόσο την συνδρομή μου
στην καθημερινότητα, αν και πια
τα λεπτά εις βάρος μου κυλούν .
Όπως και να' χει όμως
δεν βλέπω δελτία ειδήσεων,
δεν προλαβαίνω να ενημερωθώ για τον επόμενο πόλεμο,
νοθευμένο πετρέλαιο με ταΐζουν οι γείτονες,
νοικιάζω τα μάτια μου για να βλέπουν
κυριακάτικες εφημερίδες οι τυφλοί,
στα ύψη το ρεύμα και οι φίλοι άφραγκοι,
κούπα το τηλέφωνο,
τα μαλλιά μου ασπρίζουνε στον κρόταφο,
κανένα σημάδι από τις προφητείες δεν βρήκε
στόχο,
υπέροχη εποχή για συγκρούσεις αλλά
δεν φτάνει το όπλο και το μαχαίρι
δεν φτάνει η ανυπακοή,
το μπαρούτι μυρίζει κόσμο,
οι ψυχολόγοι κι οι ψυχοθεραπευτές
πρώτοι στις αυτοκτονίες,
και οι παλιοί δεν λένε να κάνουν στην άκρη.

Σκέφτομαι να σταματήσω τον χρόνο σε μια φωτογραφία.

ΟΙ ΑΡΡΩΣΤΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ

Οι άρρωστες πολιτείες
κυνηγούν τους σκύλους απ’ τα πάρκα,
καρφώνουν στα δέντρα κομματικές σημαίες
και μνημόσυνα.

Οι άρρωστες πολιτείες λατρεύουν τον χιτώνα
και φτύνουν τον άνθρωπο,
φτιάχνουν προσευχές στις διαφημίσεις
και κατασκευάζουν πιστούς
από γερασμένες μήτρες.

Οι άρρωστες πολιτείες ψηφίζουν, ξαναψηφίζουν
ξαναψηφίζουν, ξαναψηφίζουν
για το τίποτα.

Οι άρρωστες πολιτείες γκρεμίζουν τον κήπο μου,
μου επιβάλλουν τι θα φάω το μεσημέρι.
Καίνε τα χωράφια για μια σπιθαμή χρυσού.

-Τι θέαμα κι αυτό-.

Επικοινωνούν αλλά δεν συζητούν,
συζητούν αλλά δεν ακούν,
ακούν αλλά δεν ακούν.

Τυφλώνονται από τα στρας και τις γραβάτες
ταξιδεύουν με ζάπινγκ,
ονειρεύονται χειροπέδες.

Οι άρρωστες πολιτείες δεν κάνουν γκουχ γκουχ γκουχ,
μόνο κρακ κρακ κρακ.
Κι άλλες φορές κραχ κραχ κραχ.

Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2015

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ

Παγκόσμια ημέρα υπέρ,
παγκόσμια ημέρα κατά,
παγκόσμια ημέρα για την αλήθεια που δεν βλέπεις,
παγκόσμια ημέρα για το ψέμμα που πιστεύεις,
παγκόσμια ημέρα για τα προβλήματα που δεν θα είχες
αν δεν υπήρχε η παγκόσμια μέρα υπέρ ή κατά,
μα να το ξεπηδά το επόμενο επιχειρήμα σου
σε βοηθά να κοιμηθείς,
σε βοηθά να ξυπνήσεις,
παγκόσμια μέρα για την παγκόσμια μέρα,
ημερολόγιο για τις αργίες,
ημερολόγιο για τις δολοφονίες,
ημερολόγιο για τις παγκόσμιες συρράξεις,
ημερόλόγιο για τις συνομιλίες στο σούπερ μάρκετ,
ημερολόγιο αναμνήσεων,
παγκόσμια ώρα αφύπνισης,
παγκόσμια ώρα συνείδησης,
παγκόσμια ώρα για την παγκόσμια μέρα,
παγκόσμιο δευτερόλεπτο για την σκέψη,
παγκόσμιο δευτερόλεπτο για το κλάσμα του δευτερολέπτου,
παγκόσμιο δευτερόλεπτο για  την παγκόσμια ώρα,
παγκόσμιο δευτερόλεπτο για το νερό που δεν πίνεται,
παγκόσμια πρωτοτυπία η παγκόσμια μέρα,
παγκόσμια ανακάλυψη η παγκόσμια ώρα,
παγκόσμια εφεύρεση το παγκόσμιο δευτερόλεπτο.
Πολύ μέτρημα,
πολύ μέτρημα,
πολύ κόσμος,
πολύ συνωστισμός,
πώς αντέχεις να μετράς τις μέρες
τις ώρες , τα δευτερόλεπτα,
αφού μετά από την παγκόσμια μέρα
αφού μετά την παγκόσμια ώρα,
μετά το παγκόσμιο δευτερόλεπτο,
θα 'χεις ξεχάσει τι γιόρταζες
τι απαιτούσες,
τι ζητούσες,
τι κάλτσες φορούσες,
τι φαγητό έφαγες,
πότε πήγε το παιδί 36 χρονών...

Μ' αυτά και μ ' αυτά
να πως περνάει η ζωή.



Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2015

Η ΒΕΡΑ


Ο,τι κι αν φόρεσα
φαινόμουνα γυμνός,
ο,τι κι αν σκέπασα
φαινόταν άδειο,
από κρατήρες ηφαιστείων τρυπημένο το πάτωμα,
το χαρτί τουαλέτας κόκκινο,
οι τοίχοι φρεσκοβαμμένοι,
μόλις μετά βίας διαβάζω τα σβησμένα συνθήματα,
τα ρούχα μου έχουν χρόνια να σιδερωθούν,
το σαλόνι μικραίνει επικίνδυνα,
τα λουλούδια μαραίνονται στον ήλιο,
που πήγε η μυρωδιά τους;
Είναι ένα παιχνίδι που όλο χάνω
μα συνεχίζω με χαμόγελο να πάιζω,
καμμία κίνηση μου δεν είναι σωστή ,
λάθος ρυθμός σε λάθος τραγούδι,
εδώ είναι η χώρα του κιτρινισμένου αντίχειρα.
Ποιός κάνει οτοστόπ την νύχτα
και χαλάει το πάρτυ στην εθνική οδό;
Που γεννήθηκα ,
που μεγάλωσα,
που βρήκα το πρώτο τσιγάρο να καπνίσω,
που βρίσκω κάθε μέρα το κουράγιο να ξυπνάω,
ποιός αντιγράφει τη ζωή
η τέχνη ή το όνειρο;
Ηλεκτρικός φούρνος κοιμίζει τους νοικοκυραίους,
μα ήλπιζα πώς σε ένα ακατοίκητο σπίτι
η μεσοτοιχία θα σκεπάζει τις κραυγές των κοριτσιών,
τις ονειρώξεις των αγορίων
και το γρονθοκόπημα των παντρεμένων,
τριγύρω όλα τρέχουν
ή μήπως έγω έχω καιρό να κινηθώ;
Χίλια τραγούδια να σας πω
για την πεθαμένη μου αγάπη
ο ήλιος πάλι από την ανατολή θα ανατείλει,
εκατό φορές να σκοτωθώ
στο χώμα σκουλήκια θα χορεύουν,
πως να πετάξω αν δεν κόψω τα φτερά της ελπίδας,
την μητέρα μου,
τον πατέρα μου,
αν δεν πυροβολήσω στο μέτωπο;
Ακτινογραφώ τις λέξεις,
ψέμματα όλα,
ουτε αίμα,
ούτε δάκρυ,
μήτε φόνος,
ούτε φόβος,
μονάχα η χαμένη βέρα της μητέρας μου,
που όλοι νομίζαμε πως χάθηκε εκείνο το πρωινό
στην θάλασσα της Νεας Κίου,
αποκαλύπτεται ξαφνικά,
και την ακούω πάλι από την αρχή
να χτυπάει το τζάμι του αυτοκινητου του πατέρα μου
για να καθαρίσει τα μεθυσμένα χνώτα από το τζάμι,
την ακούω να σπάει το γυαλί από το τραπέζι ,
την βλέπω να μου ματώνει τα πόδια μου,
την ονειρεύομαι να κάθεται όλο χάρη,
σε κάποιου κοσμητοπωλείου την βιτρίνα
και να ελπίζει κάποια μέρα να γίνει ο δέσμιος
ενός πετυχημένου γάμου.

Ο χτύπος του άδειου κορμιού στο στρώμα
είναι η μόνη μελωδία που θυμάμαι.





Σάββατο, 25 Ιουλίου 2015

Προς Θεού! Μακριά από την φωτιά!



Θέλει θράσος , θέλει μακριά την οικογένεια. Θέλει ένα με δυο πακέτα τσιγάρα. Θέλει πολύ αγάπη , ακόμη περισσότερη αγάπη , αρκεί μερικές φορές η αγάπη αυτή να έρχεται με δόσεις , με τον ταχυδρόμο ας πούμε ή καλύτερα με την αγωνία της νοσοκόμας στο ψυχιατρείο. Θέλει βρισίδι στο πεζοδρόμιο, σπασμένο φλάς , ιδρώτα στο τιμόνι και πόδια που τρέμουν. Θέλει γιορτές με φαντάσματα , θέλει κηδείες γελαστές σ’ ένα καφενείο μες την μαύρη τσίκνα και τους θαμώνες απ’ το πρωί πιωμένους. Θέλει προσευχή που δεν χορεύεται στο πάλκο , θέλει απρόσωπο γκαρσόνι να σερβίρει την επόμενη μπύρα. Θέλει ανάσα που χορεύει στο υπογάστριο με τα καραντουζένια του Μάρκου Βαμβακάρη. Θέλει κλωτσιά στ’  αρχίδια και πριν προλάβεις να φτύσεις αίμα να πεις «Τι ωραίο χτύπημα , αλήθεια δεν το περίμενα» ενώ η δεύτερη είναι έτοιμη να σου σπάσει τη μύτη. Θέλει γριές γυναίκες να μοιρολογούν την νιότη τους , θέλει τους αμίλητους  γραφάδιες  να κοντοστέκονται στο ταμείο του μέλλοντος με κάρτα αεργίας. Θέλει υπομονή ,θέλει και πίστη ότι τίποτα δεν θ’ αλλάξει. Θέλει ένα βήχα πιο βραχνό κι απ΄ του κατάδικου, θέλει ρολόι σταματημένο την ώρα που πρωτοερωτεύτηκες . Θέλει τον θάνατο της ματαιοδοξίας σου , θέλει την προτομή του εγωισμού σου , χεσμένη από χίλια περιστέρια με δυσκοίλια. Θέλει να βλέπεις τον αδερφό σου ξένο και τον ξένο σαν αδερφό.  Θέλει να έχεις μεγαλώσει με καχυποψία στον μαθηματικό του λυκείου σου και με αποστροφή στον φιλόλογο που κρύβεις μέσα σου. Θέλει αξημέρωτους χειμώνες   και ένα τεράστιο γιατί γραμμένο στο ταβάνι σου. Θέλει δράση και θέλει αλήθεια , τόση αλήθεια που να κάνει τα δόντια σου να κρατάνε ρυθμό στις μελωδίες του Tom Waits.  Θέλει καρδιά γεμάτη ραγισμένα όνειρα,  ένα ξεφτισμένο μύθο θέλει που τώρα βάφει τα μαλλιά του .
Πριν προλάβεις να μου πεις « τι άλλο θέλει» θα σου πω το εξής:
Σαν έχεις  το νέο βιβλίο του Γιάννη Ζελιαναίου στα χέρια σου κράτησε το μακριά από την φωτιά και οτιδήποτε άλλο σε καίει ,γιατί μπορεί να καεί εκείνο το σπίτι στην Κυψέλη, κι άντε να βρει ο Γιάννης άλλο σπίτι να φυτρώσουν οι λέξεις του.


Ίσως το καλύτερο βιβλίο με ποιήματα που έχει γραφτεί από το 2010 και μετά.


Γιάννης Ζελιαναίος « ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΣΚΥΛΟΙ ΤΟΥ ΟΙΝΟΠΝΕΥΜΑΤΟΣ» εκδόσεις straw dogs 2015


Περισσότερα εδώ

Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2015

ΘΑ 'ΡΘΩ ΑΠΟΨΕ ΠΙΟ ΓΥΜΝΟΣ




Στίχοι , μουσική , τραγούδι : Ανδρέας Τσιάκος
Φωτογραφία: Κατερίνα Σταματοπούλου

Θα ‘ρθω απόψε πιο γυμνός
Κι απ’ το μεγάλο μυστικό μου
Δεν θα υπάρχει πίσω φώς
Κι ούτε σκοτάδι θα ‘ ναι εμπρός μου

Μαρμάρινή μου εποχή
Είπα κι εγώ να δραπετεύσω
Δεν με χωράει το κλουβί
Θέλω λιγάκι ν’ αναπνεύσω

Ξενιτεμένες αγκαλιές
Ποιος είναι αυτός που υπογράφει
Ακάλυπτες επιταγές
Και μας χωρίζει σαν χωράφι

Κι όταν θα γίνουνε καπνός
Το μερτικό σου και ο τρόμος
Όλων μαζί και κανενός
Θα είναι πάλι αυτός ο κόσμος

Στην πιο βαθιά μας φυλακή
Ο ήλιος πάλι θ’ ανατείλει.

Ακούγεται ηχητικό από το ποίημα : ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ



Η ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ ΕΓΙΝΕ ΣΤΟ STUDIO: UNDERGROUND KITCHEN RECORDS

Κυριακή, 22 Φεβρουαρίου 2015

ΜΠΙΣΚΟΤΑ ΒΙΝΥΛΙΟΥ

Θυμάμαι τα παλιά ,
τα χρόνια που ήμουν πολύ πιτσιρίκας για να καταλάβω
αλλά και πολύ μεγάλος για να αντιληφθώ
τους μικρούς θανάτους του σπιτιού μου,
μπορεί καθημερινή να ήταν ,
μπορεί σαββατοκύριακο,
τι σημασία έχει τώρα πια ,
να βγάζουμε τους δίσκους του πατέρα μου
στοίβες στο σαλόνι,
τον έναν δίπλα στον άλλο,
επάνω στο πάντα καθαρό χαλί
το κόκκινο της μητέρα μου,
δεν υπήρχε ίχνος ζέστης,
ταβάνια πέφταν από την υγρασία,
τζάμια θολά από το κρύο,
"πρόσεξε Γιώργο τα παιδιά
να μην κρυώσουν" φώναζε η μάνα μου,
καμία απάντηση από τον πατέρα μου ,
Άσσος σκέτο βαρύ
έκαιγε τα μουστάκια του,
και  μας έλεγε με φωνή σκύλου
που φωνάζει αλλά δεν δαγκώνει,
" πρώτα ανοίγουμε το ντύμα,
μετά κοιτάμε το εξώφυλλο,
αν είναι ξεκολλημένο τον αφήνουμε στην
αριστερή πλευρά,
αν όχι στη δεξιά,
τα σαραπεντάρια είναι για άλλη φορά"
έλεγε στον αδερφό μου,
η αδερφή μου ανακάλυπτε
το ανδρικό σύμπαν
και τα πετούσε να δεί αν επιστρέφουν,
επέστρεφαν αυτά,
αλλά κομμάτι σπασμένα,
θα έλειπε ένα λεπτό από το πρώτο τραγούδι,
μερικές φορές και ολόκληρο,
άχρηστος πια για παιχνίδι
αλλά και για άκουσμα
"στην άκρη λοιπόν μετά σκουπίδια αυτός"
έλεγε ο πατέρα μου,
μαθαίναμε τα χρώματα
από τις ετικέτες,
αυτό είναι μωβ,
αυτό είναι κίτρινο,
αυτό είναι κόκκινο,
"όχι αυτό είναι ροζ "έλεγε η αδερφή μου,
και ναι ήταν ρόζ τελικά
μετά από απόφαση του πατέρα ,
η αριθμητική ήταν κι αυτή στο μάθημα,
πόσοι δίσκοι είναι σπασμένοι ,
πόσοι ξεκολλημένοι και πόσοι
σε καλή κατάσταση ,
"είκοσι ξεκολλημένοι
πενήντα καλοί,
και δεκατρείς σπασμένοι" μπαμπά,
"ωραία
στα ξεκολλημένα εξώφυλλα
θα βάλουμε λίγη κόλλα
-το πρώτο μάθημα καλλιτεχνικών-
και θα τους στοιβάζουμε τον ένα πάνω στον άλλο,
για να κολλήσει το εξώφυλλο,
τι γράφει εδώ" ;
"Ντούρς "μπαμπά
"όχι Ντόρς γράφει" μας απαντούσε
"τα δύο οο διαβάζονται ο "
-τα πρώτα μαθήματα στα αγγλικά
που δε τελειώσαμε ποτέ-
στο πικάπ θα έπαιζε σίγουρα
κάποιος δίσκος των TALKING HΕΑDS
ή BEATLES ή ANIMALS
-είχε κυκλοφορήσει τότε
μια συλλογή των ANIMALS-
η γειτονιά θα μας περίμενε,
πότε θα μαλώσουν αυτοί
πότε θα πλακωθούν,
πότε θα βγουν στην εξώπορτα
γδαρμένοι και τρελαμένοι
με τα παιδιά δίπλα τους να κλαίνε,
ίσως να ήμασταν το καθημερινό στοίχημα
της γειτονιάς,
πολύ πριν βγει το " ΠΑΜΕ ΣΤΟΙΧΗΜΑ"
Γιώργος μεθυσμένος: 1,05
Μαρία χτυπημένη :1,015
παιδιά να κλαίνε: 1,25
-η απόδοση είχε ανέβει
γιατί μετά από όλα αυτά εμείς
κλαίγαμε σιωπηλά-
τα παιδιά από τα γύρω σπίτια
αδιάφορα από τα παραπάνω στοιχήματα
έπαιζαν μπάλα στο τσιμέντο
κάτω στην πυλωτή,
EURO 87,
o Φαν Μπάστεν στα ντουζένια του,
γκολ και σπασμένη τριανταφυλλιά
άουτ και πεταμένα λεμόνια στην αυλή,
η μόνη τους ανησυχία
μη σκάσει η χιλιομπαλωμένη μπάλα,
η δήθεν δερμάτινη ,
πληρωμένη 999 δραχμές
από το μεγάλο σούπερ μάρκετ,
ή από τα χαρτάκια που μαζεύαμε,
μετά ερχόταν η ώρα του δεκατιανού,
μύριζαν μπισκότα από το φούρνο
ή έτσι  νομίζαμε,
μπισκότα βινυλίου τα ονομάζαμε
κι ας ήταν ψωμί με βούτυρο ,
κι ας ήταν ψωμί καψαλισμένο
στη σόμπα πετρελαίου,
αγορασμένο με άδεια μπουκάλια μπύρας
επιστρεφόμενα,
τα ακουμπούσε η μητέρα μου
στο στρογγυλό της προίκας της τραπέζι,
" όχι οι λίγδες στους δίσκους "
φώναζε ο πατέρας μου,
μα ποιός να τον προσέξει
"όχι ψίχουλα στο χαλί" φώναζε η μάνα μου ,
μα ποιός να την ακούσει,
είχαμε αποφύγει
έστω για λίγα δευτερόλεπτα τη σύγκρουση τους
ή έστω  έτσι νομίζαμε ,
μα ποιος  να τα φάει όλα αυτά
αφού το στομάχι μας ήταν ασφυκτικά γεμάτο
από τις μελωδίες των τραγουδιών,
σίγουρα φουσκωμένο από τον φόβο μας
μήπως εμείς τα παιδιά τους
ήμασταν η αρχή των προβλημάτων τους,
η μητέρα μου ίσως να είχε ρεπό από την δουλειά της
-και τι μας ένοιαζε εμάς -
ο πατέρας μου άνεργος- άεργος
-πόσο μας ένοιαζε εμάς -
τι θα λέγαμε στο δάσκαλο ,
τι στο διάολο θα λέγαμε στους εαυτούς μας,
ποιο ψέμα-αλήθεια- θα ήταν κατάλληλο για τους συμμαθητές μας,
αλλά  οι δίσκοι από την κόλλα στέγνωσαν,
η αδερφή μου γέννησε έναν καινούριο Γιώργο,
καμία νέα  Μαρία στο προσκήνιο ,
και ίσως
εγώ
η αδερφή μου,
ο αδερφός μου,
να γίναμε ο δίσκος
ο σπασμένος,
ο ξεκολλημένος,
ο δίσκος
ο κάτω,
ο τελευταίος,
που βαραίνετε
από τους δίσκους
που έχουν κολλήσει
και -εμείς-
μείναμε για πάντα ξεκολλημένα εξώφυλλα ,
στον πάτο της στοίβας.


Σάββατο, 7 Φεβρουαρίου 2015

Straw Dogs magazine ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ


Double cover with artworks by Jean-Luc Navette and Christophe Blanc

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ / CONTENTS
Editorial / straw words
«Πίσω κι έξω απ’ το παράθυρο»
«Behind and outside the window»
ΠΟΙΗΣΗ / ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Poetry/Literature
Λουκάς Λιάκος / Η συντριβή των λουλουδιών, το τραχύ τοπίο
14 ανέκδοτα που σχηματίζουν μια ποιητική ενότητα αποκλειστικά δημοσιευμένη στο παρόν τεύχος. Συνοδευμένα με φωτογραφίες της Θωμαής Παυλίδου.
Lucas Liakos / 14 poems presented and published exclusively for Straw Dogs magazine, accompanied by Thomais Pavlidou photos.

Γιώργος Σαράτσης / Θα μιλήσουμε κάποτε στη γλώσσα των σκύλων
Τρεις νέες πρωτοδημοσιευμένες ενότητες ποιημάτων. Δύο αδέσποτα και τέσσερα ποιήματα μέσα από την ποιητική συλλογή «Θα φύγεις νύχτα», εκδόσεις Φαρφουλάς. Συνοδευμένα με σχέδια της εικαστικού Nina Sumarac Jablonsky.
Yiorgos Saratsis / Three poetic units, firstly presented and published for Straw Dogs magazine, and four more poems accompanied by Nina Sumarac Jablonsky paintings.

Μιχάλης Παπαδόπουλος / Κάθιδρος
Έξι ποιήματα από την επικείμενη ποιητική του συλλογή και έξι ανέκδοτα που πρωτοδημοσιεύονται εδώ. Εισαγωγή με ένα σύντομο υπόμνημα του ποιητή Κώστα Ρεούση.
Michalis Papadopoulos / Six poems from his upcoming poetry collection and six poems presented and published for the very first time in SDM Issue #5. Introduction by the poet, Costas Reousis.
Ρέντσο Νοβατόρε / Οι αφορισμοί μου (Μετάφραση – επιμέλεια: Μιχάλης Παπαντωνόπουλος)
Ο Μιχάλης Παπαντωνόπουλος μεταφράζει τους «Αφορισμούς» του Ιταλού αναρχικού ατομικιστή όπως δημοσιεύθηκαν στο τεύχος 12 του περιοδικού Iconoclasta. Μαζί και βιογραφικό του Νοβατόρε.
Renzo Novatore / Michalis Papantonopoulos translatesLe mie sentenze (dal taccuino dei miei pensieri intimi)” - Issue 12 of Iconoclasta magazine.
August Stramm / Πρόζες (Μετάφραση – επίμετρο: Νίκος Βουτυρόπουλος)
Συνέχεια γερμανόφωνων ποιητών που ξεκίνησε από το προηγούμενο τεύχος με δύο πρόζες του Stramm που γράφτηκαν κατά τη διάρκεια του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου.
August Stramm / Two prose written during the I World War by the German poet / Translation by Nikos Voutiropoulos
Médeia Fiai / Οι Άπιστοι (Μετάφραση: Γιώτα Παναγιώτου – Γιώργος Μανάδης)
Κολεκτίβα καλλιτεχνών από την Ουγγαρία που ασχολούνται με την μουσική, το θέατρο, την ποίηση κ.α. Μεταφράζουμε για πρώτη φορά στα ελληνικά  μια ολόκληρη ποιητική συλλογή του Gabor Lanczkor (Το κουφό σπίτι του Γκόγια) καθώς και 10 ποιήματα του Roland Orcsic, μελών της κολεκτίβας των Medeia Fiai. Συνοδευμένα με φωτογραφίες του Farkas Varga.
Médeia Fiai/ The Infidels
Artistic collective from Hungary which deals with music, theatre, poetry etc. For the very first time, Straw Dogs magazine offers the reader the chance to read in Greek a whole poetry collection by Gabor Lanczkor (Goya’s Deaf House) as well as 10 poems by Roland Orcsic. Both of them are members of the artistic collective Médeia Fiai. Photos by Farkas Varga. Translation in Greek by Yiota Panayiotou and Yiorgos Manadis.
Jim Morrison / Ερημιά (Εισαγωγή – μετάφραση: Βασίλης Κιμούλης)
49 ποιήματα κι ένα πεζό του τραγουδιστή που μεγάλωσε και μεγαλώνει γενιές και γενιές μέσα από το βιβλίο «Wilderness: The Lost Writings of Jim Morrison».
Jim Morrison / Wilderness: The Lost Writings of Jim Morrison
Introduction and Translation by Vasilis Kimoulis. 49 poems and a prose written by Jim Morrison

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ/ FINE ARTS

Jean-Luc Navette / Ιστορίες του Παλιού Κόσμου
9 έργα του Γάλλου illustrator και tattoo artist που έχει φιλοτεχνήσει εξώφυλλα δίσκων καθώς και αφίσες events, αποκλειστικά και για πρώτη φορά σε ελληνικό έντυπο. Τον ευχαριστούμε για την παραχώρηση ενός έργου του ώστε να γίνει το εξώφυλλο του παρόντος τεύχους.
Jean –Luc Navette / Stories from the Old World
Exclusively for Straw Dogs magazine and presented for the very first time in the Greek audience. 9 paintings by the French illustrator and tattoo artist who has been the artist behind many album covers and event posters / Cover by him
Christophe Blanc / Διάτρηση ευσπλαχνικής Ομηρίας
7 πίνακες του Γάλλου εικαστικού που εκθέτει μόνιμα στην γκαλερί Art du Temps. Μαζί με εισαγωγικό κείμενο για την δουλειά του συν ένα σύντομο βιογραφικό.
Christophe Blanc / 7 paintings by the great French artist whose artwork is permanently presented in gallery Art du Temps / Back Cover by him

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ/ PHOTOGRAPHY
Silvio Augusto Rusmigo / This is your Cyprus
Με αφορμή την έκδοση του λευκώματος του νεαρού φωτογράφου με τίτλο «This is your Cyprus», συνομιλούμε μαζί του για το έργο του και δημοσιεύουμε 5 έγχρωμες φωτογραφίες μέσα από το οδοιπορικό του σε όλο το νησί καθώς και 2 ασπρόμαυρες που θα υπάρχουν μέσα στο λεύκωμα.
Silvio Augusto Rusmigo / This is your Cyprus
In occasion of the publication of his photo album “This is your Cyprus”, Straw Dogs has a chat with the young photographer and publishes 5 colored and 2 black and white photos from the album which presents his travelogue all over Cyprus.
COMICS
Δον Κιχώτης / φόρος τιμής στον παιδικό μας (αντί) ήρωα (Εισαγωγή: Νεκτάριος Λαμπρόπουλος)
Με αφορμή την έκδοση του στα ελληνικά από τις εκδόσεις «Χαραμάδα», ο Νεκτάριος Λαμπρόπουλος μας παραχωρεί 3 αποκλειστικές σελίδες μέσα από το κόμικ και γράφει ένα εισαγωγικό για τον παιδικό (αντί) ήρωά μας.
Don Quijote / Homage to our (anti)hero
In occasion of the publication/translation of the book in Greek language by “Charamada” publication house, the publisher Nektarios Lampropoulos gives exclusively to and for Straw Dogs magazine 3 pages from the comic

ΜΟΥΣΙΚΗ / MUSIC
Μια εκ βαθέων κουβέντα με τον Phil Shoenfelt, με φόντο πάντα τον βαθύ ορίζοντα (κείμενο – ερωτήσεις: Χρήστος Πελτέκης)
«Καμικάζι Κρανίο», ποιήματα μέσα από την τελευταία ποιητική συλλογή του Phil Shoenfelt και της Sophia Disgrace σε μετάφραση Γιώτας Παναγιώτου.
Κάτι παραπάνω από μια απλή συνέντευξη μιας κι έχουμε να κάνουμε με έναν από τους πιο αγαπημένους μας μουσικούς. Μιλάει στον Χρήστο Πελτέκη για όλη την καριέρα του, για άγνωστες πτυχές της rock n roll ιστορίας, για την λογοτεχνία και πολλά άλλα πράγματα που θα μπορούσαν να κυκλοφορήσουν σε μια μίνι έκδοση. Ένας αληθινός gentleman που λέει κι ο Χρήστος.
Μαζί για πρώτη φορά στα ελληνικά 7 μεταφρασμένα ποιήματα μέσα από την τελευταία του ποιητική συλλογή – πείραμα σε συνεργασία με την performance και visual artist ποιήτρια Sophia Disgrace.
Phil Shoenfelt/ It’s not just an interview. Christos Peltekis does a de profundis chat with Phil Shoenfelt, who talks about his career, the unknown sides of rock n roll history, about literature and many other things. The interview is accompanied by 7 poems from his latest poetry collection, Kamikaze Skull, in partnership with the visual artist and poet Sophia Disgrace (translation by Yiota Panayiotou).
CINEMA
Το Χαμένο Σαββατοκύριακο του Charles Jackson σκηνοθετημένο από τον Billy Wilder, (γράφει ο Γιάννης Ζελιαναίος)
Ένα μεγάλο αφιέρωμα στο βιβλίο και την ταινία που κέρδισε πολλά στοιχήματα στο 1945. / Yiannis Zelianaios writes a big memorial tribute to the book and to the movie.

ΑΡΧΕΙΟ ΚΥΠΡΟΥ / CYPRUS ARCHIVES
Ο Αρθούρος Ρεμπώ στη Κύπρο, (γράφει ο Λούης Περεντός)
Ο ποιητής Λούης Περεντός γράφει ένα μεγάλο αφιέρωμα για το πέρασμα του Αρθούρου Ρεμπώ από την Κύπρο προσφέροντάς μας και αποκλειστικό υλικό μέσα από το προσωπικό αρχείο του.
Arthur Rimbaud in Cyprus / The Cypriot poet Louis Perentos writes a tribute to Arthur Rimbaud passage from Cyprus.
STORIES
Κώστας Ρεούσης / Ο ποιητής ως πράκτορας της εποχής & του βίου του [αποσπάσματα αδόκιμης, ίσως ή μάλλον, λοξής γραφής]
Costas Reousis / The poet as an agent of his era and life (Part 2)
Γιάννης Ζελιαναίος / Υπερρεμαλισμός
Σημεία πήξης στην ποίηση του 21ου αιώνα
Yiannis Zelianaios / Yperremalismos
saunterer / παραμυθία
Οι πειρατές της ουτοπίας
Saunterer / the pirates of utopia
Θάνος Ανεστόπουλος / Άνθρωπος δαγκώνει σκύλο, (πίνακες και ποιήματα)
Thanos Anestopoulos / Man bites dog (paintings and poems)
Μάρκος Μπατσής / Κονσέρβα vol.1 / Ο Αρωματισμένος Κήπος του John Peel
Markos Batsis / The Perfumed Garden by John Peel