Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2015

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΠΥΡΟΥ - ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΣΙΑΚΟΣ 3o ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΣΑΡΔΑΜ 2015










Η παράσταση είναι από το ΘΕΑΤΡΟ ΕΝΑ στην Λεμεσό την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2015.
Δημήτρης Σπύρου(Acapella Solo Loop) : Μουσική.
Ανδρέας Τσιάκος : Ποιήματα , απαγγελία.

Ακούγονται τα ποιήματα : Κληρονόμος , από το βιβλίο του Ανδρέα Τσιάκου : "ΠΟΣΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΧΩΡΑΕΙ Ο ΣΑΚΟΣ;" εκδόσεις Χαραμάδα 2007 , Φιάλη Χωροχρόνου- ανέκδοτο, Οι Άρρωστες Πολιτείες -ανέκδοτο.

Περισσότερες πληροφορίες:
Ανδρέας Τσιάκος : http://tsiakos.blogspot.gr/


ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΣ

Είμαι ο μοναδικός κληρονόμος
ενός ησυχαστηρίου στην άκρη της πόλης.
Είμαι μια γυναίκα νιόπαντρη
με τον μήνα του μέλιτος στα πόδια της.
ένα κουμπί πουκάμισου ριγέ,
η επικίνδυνη στροφή του δρόμου.
Το αλεξίσφαιρο που δεν φορέθηκε
είμαι
και ο πρώτος που γύρισε απ' την πλατεία
στο σπίτι του , τραγουδώντας.
Καδένα στο λαιμό φτωχού παιδιού,
κλέφτης μεταχειρισμένων αυτοκινήτων
είμαι.

Ένα καζάνι νερό για πλύσιμο.
Η καμπούρα του ποιητή !

Είμαι σκιά σε δρόμους σκοτεινούς
ήλιος μέσα στον ήλιο της υπαίθρου.
Ο μοναδικός κληρονόμος
ενός ησυχαστηρίου είμαι,
κάπου,
στην άκρη της πόλης


ΦΙΑΛΗ ΧΩΡΟΧΡΟΝΟΥ

Αναπνέω την κάπνα των ερειπίων.
Μητέρα των αναπάντεχων θαυμάτων
έγινε το φωτιστικό της υπόγειας κουζίνας.
Κρυώνω από ατυχία
και κατασκευάζω πάζλ από τσίγκινα κουτάκια
κονσέρβας.
Ανανεώνω κάθε τόσο την συνδρομή μου
στην καθημερινότητα, αν και πια
τα λεπτά εις βάρος μου κυλούν .
Όπως και να' χει όμως
δεν βλέπω δελτία ειδήσεων,
δεν προλαβαίνω να ενημερωθώ για τον επόμενο πόλεμο,
νοθευμένο πετρέλαιο με ταΐζουν οι γείτονες,
νοικιάζω τα μάτια μου για να βλέπουν
κυριακάτικες εφημερίδες οι τυφλοί,
στα ύψη το ρεύμα και οι φίλοι άφραγκοι,
κούπα το τηλέφωνο,
τα μαλλιά μου ασπρίζουνε στον κρόταφο,
κανένα σημάδι από τις προφητείες δεν βρήκε
στόχο,
υπέροχη εποχή για συγκρούσεις αλλά
δεν φτάνει το όπλο και το μαχαίρι
δεν φτάνει η ανυπακοή,
το μπαρούτι μυρίζει κόσμο,
οι ψυχολόγοι κι οι ψυχοθεραπευτές
πρώτοι στις αυτοκτονίες,
και οι παλιοί δεν λένε να κάνουν στην άκρη.

Σκέφτομαι να σταματήσω τον χρόνο σε μια φωτογραφία.

ΟΙ ΑΡΡΩΣΤΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ

Οι άρρωστες πολιτείες
κυνηγούν τους σκύλους απ’ τα πάρκα,
καρφώνουν στα δέντρα κομματικές σημαίες
και μνημόσυνα.

Οι άρρωστες πολιτείες λατρεύουν τον χιτώνα
και φτύνουν τον άνθρωπο,
φτιάχνουν προσευχές στις διαφημίσεις
και κατασκευάζουν πιστούς
από γερασμένες μήτρες.

Οι άρρωστες πολιτείες ψηφίζουν, ξαναψηφίζουν
ξαναψηφίζουν, ξαναψηφίζουν
για το τίποτα.

Οι άρρωστες πολιτείες γκρεμίζουν τον κήπο μου,
μου επιβάλλουν τι θα φάω το μεσημέρι.
Καίνε τα χωράφια για μια σπιθαμή χρυσού.

-Τι θέαμα κι αυτό-.

Επικοινωνούν αλλά δεν συζητούν,
συζητούν αλλά δεν ακούν,
ακούν αλλά δεν ακούν.

Τυφλώνονται από τα στρας και τις γραβάτες
ταξιδεύουν με ζάπινγκ,
ονειρεύονται χειροπέδες.

Οι άρρωστες πολιτείες δεν κάνουν γκουχ γκουχ γκουχ,
μόνο κρακ κρακ κρακ.
Κι άλλες φορές κραχ κραχ κραχ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: