Σάββατο, 8 Απριλίου 2017

ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΒΛΕΠΩ

Θα ξεδιψάσω και τη θάλασσα,
τα οστά που ριγούν από τις επιθυμίες μας
θα ζεστάνω.
Δεν λείπει  το σώμα,
η ψυχή μάς εγκατέλειψε,
μ' ένα τεράστιο ερωτηματικό
στο γλυκό της μειδίαμα.
Ονειρεύομαι φρεσκο αίμα
για τα θεμέλια  μου.
Αυτά τα βουνά που ζητάνε κι άλλο ουρανό
ήταν τα χέρια σου γεμάτα δώρα,
στις σπηλιές τους βλέπω θηρία
μηχανές βλέπω,
αερόστατα μπαλωμένα βλέπω,
και σκιές ημερολογίων
σημαδεμένες από τα Ψυχοσάββατα.
Πρώτη φορά που τα σπίτια
είναι δαντέλες από κύματα.
Αυτός που φοβάται 
είναι ρολόι σε καζίνο,
τον καταπίνει το στόμα του
και στα υγρά του δόντια
κολυμπάνε οι έρωτές μας.



Δεν υπάρχουν σχόλια: