Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Σεπτέμβριος, 2010

ΑΝΤΡΕΑΣ ΤΣΙΑΚΟΣ- ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΑΝΑΠΝΟΗΣ :"ΜΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΜΑΤΙΑ"

ΑΠΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ "ΜΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΜΑΤΙΑ"
ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΤΣΙΑΚΟΥ:
"ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΑΝΑΠΝΟΗΣ"

ΑΤΙΤΛΟ

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ "ΠΟΣΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΧΩΡΑΕΙ Ο ΣΑΚΟΣ;"
ΑΠΑΓΓΕΛΕΙ Η ΝΤΟΡΙΑΝ ΜΑΡΝΕΡΗ


BIG FISH

ΧΘΕΣ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΤΗΝ ΞΑΝΑΕΙΔΑ ΜΕ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΠΑΡΕΑ
ΚΙ ΗΤΑΝ ΣΑΝ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΨΑΡΙ ΝΑ ΕΙΧΕ ΚΛΕΙΔΩΣΕΙ ΤΙΣ ΠΕΤΟΝΙΕΣ ΜΟΥ
ΣΤΟ ΣΥΡΤΑΡΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ!

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΑΝΑΠΝΟΗΣ

Εικόνα
ΑΝΤΡΕΑΣ ΤΣΙΑΚΟΣ

"ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΑΝΑΠΝΟΗΣ"


ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΕΛΟΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΧΑΡΑΜΑδΑ



Η ΜΟΙΡΑ

Εικόνα
Κάποιες στιγμές κοιτάζουμε στο πρόσωπο την μοίρα
την ώρα που μεθά στο διπλανό κρεβάτι
κερνά τα όνειρα μας ένα ποτήρι μπίρα
και μας χτυπάει αδιάφορα, αδιάφορα στην πλάτη

Θα μας θυμάται αύριο ,θα στείλει στην γιορτή μας
το κόκκινο φουστάνι της , το πράσινο φανάρι
θα ‘μαστε εμείς οι τυχεροί θ’ ακούσει την ζωή μας
και μ’ ένα νόημα απλό θα διώξει τον Βαρκάρη

Κάποιες στιγμές γυρεύουμε της μοίρας τα πινέλα
κι όταν ζητάμε ουρανό την γη μας ζωγραφίζουν
όλοι μπροστά τους μοιάζουμε ανδρείκελα μοντέλα
μ’ απάθεια στεκόμαστε εκεί που μας ορίζουν

Θα ‘μαστε άραγε εμείς μέσα στον πίνακα τους
αυτοί που κρέμονται βουβοί μ’ ένα καρφί στον τοίχο
θα ‘μαστε άραγε εμείς στον άσπρο μουσαμά τους
πανέμορφοι και δυστυχείς σαν δαγκωμένο μήλο

ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ Η ΘΗΛΙΑ

Μια μέρα θα ξεδιπλωθεί
Του πόνου η θηλιά
Κι ο,τι τον είχε δέσει
Θα φέρει για πεσκέσι
Άνεμο στα μαλλιά

Ο ουρανός θα ξαναβρεί
Μάτι να του δακρύσει
Θα βρέχει μακριά του
Και από τα δάκρυα του
Θα ποτιστεί η φύση

Κι όλες οι ρίζες της αυγής
Και οι καρποί της όλοι
Σαν λάβα θα ξυπνήσουνε
Θα βγουν και θα ανθίσουνε
Σε νέο περιβόλι

Κι όλες οι νύκτες της σιγής
Τα πιο κρυφά καπρίτσια
Σχοινάκι θα την κάνουνε
Να παίζουν ν’ ανασάνουνε
Του κόσμου τα κορίτσια

ANGEL-A

ΟΛΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ
ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΟΙΑΖΕΙ ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΟΣ
ΧΩΡΙΣ ΧΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕ ΠΡΟΘΕΣΗ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ
ΑΣ ΔΕΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ.
ΟΛΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΛΟΙΠΟΝ
ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ.

ΥΠΕΡΟΧΗ ΤΑΙΝΙΑ

Κόκκιν΄αχείλι φίλησα - Δυνάμεις του Αιγαίου

Κόκκινα χείλη φίλησα κι έβαψε το δικό μου
Και το μαντίλι το 'συρα κι έβαψε το μαντίλι.
Και στο ποτάμι το 'πλυνα κι έβαψε το ποτάμι.
Κι έβαψε η άκρη του γιαλού κι η μέση του πελάγου.
Κατέβη ο αϊτός να πιεί νερό κι έβαψαν τα φτερά του.
Κι έβαψε ο ήλιος ο μισός και το φεγγάρι ακέριο.