ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ Η ΘΗΛΙΑ

Μια μέρα θα ξεδιπλωθεί
Του πόνου η θηλιά
Κι ο,τι τον είχε δέσει
Θα φέρει για πεσκέσι
Άνεμο στα μαλλιά

Ο ουρανός θα ξαναβρεί
Μάτι να του δακρύσει
Θα βρέχει μακριά του
Και από τα δάκρυα του
Θα ποτιστεί η φύση

Κι όλες οι ρίζες της αυγής
Και οι καρποί της όλοι
Σαν λάβα θα ξυπνήσουνε
Θα βγουν και θα ανθίσουνε
Σε νέο περιβόλι

Κι όλες οι νύκτες της σιγής
Τα πιο κρυφά καπρίτσια
Σχοινάκι θα την κάνουνε
Να παίζουν ν’ ανασάνουνε
Του κόσμου τα κορίτσια

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΒΟΡΕΙΑ-ΒΟΡΕΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΑ / ΝΕΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΥ

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΕ ΘΥΜΑΤΑΙ ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΠΡΟΫΠΑΡΧΟΥΝ ΤΟΥ ΑΡΩΜΑΤΟΣ ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ