ΑΤΙΤΛΟ

Τρέμω σαν φλάς ξεχασμένο στην εθνική
κι όλο κουνώ την ουρά μου
στο τυφλό σου παράπονο.
Χρονομετρώ την απώλεια,
αδειάζω τασάκια με σκόνη ελευθερίας
στο καλάθι των αχρήστων.
Είναι καιρός τώρα
που κοιτάζω τα σύννεφα πριν χτενιστώ.
Πάει  καιρός  που ανακατατεύω
στο πλυντήριο
τα χρώματα των λέξεων πριν καταπιώ την σιωπή μου.



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΒΟΡΕΙΑ-ΒΟΡΕΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΑ / ΝΕΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΥ

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΕ ΘΥΜΑΤΑΙ ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΠΡΟΫΠΑΡΧΟΥΝ ΤΟΥ ΑΡΩΜΑΤΟΣ ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ